dinsdag 9 oktober 2018

Dit moet overal in voegen komen


                                                    Goedemorgen  dierenvrienden,
Want als jullie hier komen lezen,wil dat zeggen dat ook jullie begaan zijn met het lot van dieren.
Wat ik alleen maar kan toejuichen.

Dit zou overal in voegen moeten komen,want mensen met slechte bedoelen,mogen geen dieren hebben.

Ik sla de krant open het eerste wat ik zie,is een gestoorde maniak,die filmt hoe hij een hond uit het raam gooit.
Waar zijn we mee bezig,ik moet ook twee keer nadenken hoe ik het hier neerzet,want dat zijn GEEN mensen meer maar monsters.


vrijdag 24 augustus 2018

Heb de buurman aangesproken.





                                 Ik heb mijn overbuurman aangesproken,ik had moeite,heel veel moeite,om beleefd te blijven.Ik vroeg hem,is het zo dat jij onze Louis hebt gevonden.Hij zei ja,tot daar nog aan toe.En ik vroeg wat heb je met hem gedaan,en hij had mijn buurvrouw gezegd dat hij hem begraven had,dus ik wachtte op zijn antwoordt.En hij zei doodleuk,ik heb hem in de vuilbak gesmeten.
En toen was mijn beleefdheid over,ik voelde mijn tranen opwellen,maar nog meer mijn woede.
Ik zei, hij bent zot zeker zoiets doe je niet,als je weet van wie de poes is.
Hij stond niet gerust,en zei ja maar ze staat nog in een vuilniszak in mijn auto om weg te doen.
Haalt ze er dan maar direct uit,ik heb hem terug meegebracht naar huis,ik ben gerust nu,heb hem uit de vuilzak gehaald,samen met mijn buurvrouw,haar man heeft een put gegraven,daar ik niet zoveel macht heb,en mijn vriend gaan werken was.
Ik heb buren uit de duizend.

                                   We hebben Louis naast het tuinhuisje te rusten gelegd.





                                Ik weet één ding,die buurman,zal ik nooit meer iets voor doen


                                                             Meintje db Ella





woensdag 22 augustus 2018

Elf bange dagen,met een verschrikkelijk einde.



Ik kwam deze middag thuis van het ziekenhuis,waar ik mijn medicatie infuus moest halen vandaag.
Toen mijn buurvrouw tegen mij zei,ik heb slecht nieuws voor je.
Niet direct denken,aan het verschrikkelijke.
Maar mijn buren zijn op de hoogte,dat mijn kater Louis al elf dagen niet naar huis was gekomen,om ook eens uit te kijken,of ze hem zagen.
Alle dagen ben ik om zes uur opgestaan,omdat ik hoopte dat hij aan het venster zou zitten voor zijn eten,maar het was alleen ons Ciska.Maar ik gaf de hoop niet op,want het gebeurd nog dat poezen een tijdje niet naar huis komen,en dan zwerfpoezen zeker,maar ik werd ongeruster,hoe langer hij weg bleef .
En dan vanmiddag dat verschrikkelijk nieuws,ik was verdoofd.
Ik had wel mijn buurman,bij mijn buurvrouw zien staan,en hij had verteld dat hij mijn poes dood gevonden had,en haar had begraven,ik ben gaan kijken,daar zijn tuin een vuilnisbelt is en niet af gesloten.
Nergens is een plaats gezien,waar hij onlangs een put is gemaakt,en ik ken mijzelf,of het nu mijn poes is of een wildvreemd dier,respect kost geen geld.
En als mijn buurman thuiskomt,zal ik er hem over aanpakken,ik moet weten waar hij is.
 


Louis is hier vorig jaar aangekomen,ongeveer een zes weken oud,ondervoed,vuil en hongerig.
Wormen, vlooien en teken

 
Ik heb het arme dier direct,eten drinken en een warm nest bezorgd.Toen kon ik hem nog gemakkelijk nemen.Ik wist ook niet of hij ging blijven of verder trekken,maar heb hem blijven verzorgen, en hij is gebleven,ik weet het is en blijft een zwerfkat,maar ook zij hebben een warm hart nodig.
Toen hij zes maand was,kon ik hem nog gemakkelijk nemen,en ben met hem naar de dierenarts geweest.
Daar is hij toen gecastreerd en gechipt,hij is altijd gebleven,lief en aanhankelijk,hij wou niet binnen leven,wat ik respecteerde,maar hij had mijn hart gestolen.
En dat was de lekkerste hapjes voor Louis,waar hij intens van genoot.
Nu binnenkort zou hij terug naar de dierenarts moeten,voor zijn inspuiting.Hij was een schat van een kater,op een dag bracht hij een kitten mee,met dezelfde symptomen.Ook haar hebben we onder onze vleugels genomen.

Het doet pijn Louis,dat ik je nooit meer zal terug zien.
 
                                Ik plaats hier nog later,wat die buurman te vertellen heeft.

                                                                   Ik mis je nu al.

                                                                       Meintje db Ella


maandag 20 augustus 2018

Please stop animal abuse !!









                                                             Goedemorgen,
elke dag ik de krant opensla,stuit ik op een geval van dierenmishandeling.En de manier hoe wordt erger en erger.Dit moet stoppen,het is een noodkreet naar de overheid toe,DOE IETS.
Mijn blog is gestart jaren terug,om de update van onze vier adoptie meisjes in neer te zetten.
De onze hebben het super goed,maar de andere kant van de medaille moet ook gezegd zijn,vandaar mijn uitbreiding.
Ik ben zo woest over hetgeen dieren wordt aangedaan,en vol onmacht om er iets aan te doen.
Deze morgen opnieuw in Vlaams Brabant,waar ze dieren vergiftigen,met nagels in zwan worstjes.




“Als je dit doet, tot wat ben je dan verder nog in staat?”

Vrouw doet lugubere ontdekking: dode kat geklemd op bagagerek

Vrouw doet lugubere ontdekking: dode kat geklemd op bagagerek





De gruwelijke ontdekking die Isabelle Gooris woensdag deed aan de scoutslokalen in de Kasteelstraat in Mollem zal ongetwijfeld nog lang door haar hoofd spoken. “Mijn zoon was de dag tevoren teruggekeerd van kamp en ik was ’s ochtends naar de lokalen gereden om er het rek te gaan bekijken waarop de leiding verloren kleren hangt”, zegt Isabelle. “Toen ik parkeerde, viel mijn oog onmiddellijk op een fiets die daar in de kant was gesmeten. Het leek in eerste instantie wel of er op de bagagedrager een knuffeldier hing, maar toen ik ging kijken, zag ik dat het om een verstijfde dode kat ging. Het dier zat vastgeklemd.”
Isabelle bracht de politie op de hoogte, haalde de kat van de fiets en stak ze in een doos. “Om absoluut te vermijden dat kinderen dit lugubere tafereel ook zouden moeten zien,” zegt ze. “Ook omdat ik een minder gruwelijke foto van de kat op Facebook wilde plaatsen, in de hoop de baasjes terug te vinden. Niets is immers zo moeilijk als onzekerheid als je een diertje kwijt bent.”
Isabelle plaatste bij de Facebookpost ook een foto van de vermoedelijk gestolen fiets, in de hoop de eigenaar zo vlotter en sneller op te sporen. Na de post volgde een golf van reacties, vooral van afschuw. Een enkeling reageerde iets voorzichtiger door te stellen dat het dier misschien al dood was door bijvoorbeeld een aanrijding of vergiftiging, voor het op het rek geklemd werd.




Kapotte fiets
Isabelle is duidelijk. “De kat moet volgens mij een ware doodsstrijd hebben gevoerd”, zegt ze. “De oogjes puilden uit, je zag gewoon dat het beestje heel hard had afgezien. En ook al zou de persoon in kwestie het goed bedoeld hebben, dan nog doe je dit niet op zo’n manier.”
De fiets waarop het diertje geklemd zat, was blijkbaar ook hardhandig aangepakt. De banden waren helemaal kapot. Van waar de tweewieler komt, is voorlopig niet duidelijk. De lokale politie neemt de zaak ernstig en voert een onderzoek.
De hoofdleiding van de scouts van Mollem was gisterenmiddag nog niet op de hoogte van het voorval. Intussen maakt Isabelle zich grote zorgen, net als heel wat inwoners die op Facebook reageerden. “Dit is geen gewone kwajongensstreek meer. Dit is zware dierenmishandeling. Wie doet nu toch zoiets?”, klinkt het. “Dergelijke feiten zouden zeer zwaar bestraft moeten worden. Als je dit met een kat doet, tot wat ben je dan verder nog in staat? De zieke persoon die dit gedaan heeft, is duidelijk een gevaar en moet dringend professionele hulp zoeken.”


                                                         Meintje db Ella

dinsdag 14 augustus 2018

Een up date over ons Ella.

                                                      Hallo,vrienden (friends),



Het is al veel te lang geleden,dat ik nog even langs kwam,maar nu is het er eindelijk van gekomen.
Alle vier onze meisjes stellen het prima.
Een paar weken terug is ons Ella geopereerd,alle slechte tanden zijn weggenomen,en er is ook een grote wrat weggesneden.
De dierenarts zegt ook dat ze ouder is of we zijn medegedeeld,maar dat is geen probleem,want als je die honden uit de dodencel red,heb je nooit geen juiste informatie,ook de mensen van het asiel niet.
Nog steeds is ze erg alert,en schrikt van elk geluid,en dan schiet ze gewoon weg.


                                                                Ons Ella ongeveer 7 jaar.




Alleen voelt ze zich bij mij veilig en goed.Beetje bij beetje komt ze bij anderen,maar alleen als ze ziet dat ik in de buurt ben.
Ze gaat heel graag mee met de camper,daar heeft ze haar plaatsje haar eigen kussen,en zodra we zijn aangezet,ligt ze al te snurken.Ze eet heel graag en veel.
Ze zijn ook gewoon om s'morgens hun dentastick te krijgen,en ze heeft momenten gehad,dat ze s'nachts opstaat,dan loopt ze eens rond,en dan zet ze haar neer,en maakt een zacht grommend lief geluidje,om te zeggen alé sta maar op,ik wil mijn stick,maar dat liedje gaat niet door,en probeer haar dat ook duidelijk te maken.En meestal komt dat goed.
Ze hebben ook hun eigen bed,maar wel op onze kamer,want van alles zijn ze zo bang.
Ik moet nu wel zeggen ze starten allemaal op hun eigen plaats,
maar s'nachts is er steeds ééntje die we bij ons vinden,en dat is ons Lady,die wijkt geen stap van mijn zijde,en die is van niks of niemand bang.Maar over haar later.
En ik kan verzekeren,dan gaat ze dwars liggen,en heb je geen dekbed meer.
Ons Ella haar bed staat tegen het onze aangeschoven,en dan ligt ze heel dicht,maar toch op haar plaats.
We hebben op voorhand geweten,dat onze meisjes een rugzak hadden,en die hebben we er met heel veel liefde bij genomen.
Hem volledig wegnemen kunnen we niet meer zegt de therapeut en dierenarts.
Maar ze hebben een gelukkig leven nu,worden verwend,hebben genoeg meegemaakt.
Ook de zwerfkatten,hebben het hier goed,we hebben er al twee laten steriliseren en één laten castreren,het zijn en blijven buitenkatten,maar ze komen wel aaikes geven,maar je kan ze niet pakken.

                                         Zo,dat was weer even een over ons Ella.
                                                                 Groetjes
                                                             Meintje-Ella

zondag 5 augustus 2018

Stop de dierenbeulen









                                  Dit kan toch niet blijven duren,met al dat crapuul,




  Illustratiebeeld




  In Leuven heeft een groepje jongeren een ronduit walgelijk spelletje gespeeld met twee katjes. Ze gebruikten de twee beestjes als voetbal. Een vrouw kon de groep nog tegenhouden, maar ze kon niet verhinderen dat één katje het leven liet.
De katjes waren amper enkele maanden oud en werden vorige week achtergelaten op een speelpleintje in Leuven. Gisteren zag een vrouw hoe een groep jongeren de twee dieren schopte en als voetbal gebruikte. Dat laat kattenopvang Zwerfkat in Leuven vandaag weten op Facebook. De jongeren bedreigden de vrouw zelfs nog nadat ze de dieren probeerde te redden.
Eén katje kon de vrouw niet meer redden, het andere bracht ze snel naar de dierenarts. Het beestje had bloeduitstortingen, maar overleefde de mishandeling wel. 
De vrouw heeft het katje intussen in huis genomen en ‘Pacha’ gedoopt. “De lieve vrouw heeft hem in haar hart gesloten en geeft hem voor eeuwig en altijd een thuis. Hij ligt de hele tijd in haar nek te ronken”, klinkt het op Facebook.
De politie is op de hoogte van het incident.

Ja de politie is op de hoogte?????
Ofwel gaat het in de doofpot,of ze hebben geen mensen genoeg,het is altijd wat.
Maar dieren blijven steeds het slachtoffer,is het enerzijds verbeterd de wet van castreren en steriliseren grote vraagtekens,want nu worden ze gewoon gedumpt op straat en pleinen.
Stop deze handel.
Er zullen steeds zulke praktijken gebeuren,maar doe hier iets aan Ben Weyts.

Groetjes

dinsdag 19 juni 2018


 Voor iedereen een fijne avond.



        Och wat is dat lang geleden,dat ik nog eens een update heb gedaan van onze meisjes.

Ondertussen is Louis gecastreerd,maar tot mijn spijt is hij ook weer een beetje verwilderd,maar doordat hij op zijn plankje komt eten,kunnen we hem nog steeds aaien.

En ook zijn pipetje geven tegen vlooien teken en wormen ,en dat moet gelukkig maar om de drie maand.


Nu op een dag zag ik hier een kitten rond crossen van ongeveer 6 weken,als het al zo oud was.Het was echt een wilde,je kon niet in de buurt komen.

Die liep gewoon langs de weg,gelukkig is hier geen verkeer.en een paar dagen nadien,zag ik het hier in de omgeving van Louis en zag dat hij zorg droeg voor het kleine katje.

En dat hij het uit zijn bakje liet eten.

Ik ken mijzelf,en heb een slaapplaats gezet bij Louis in de buurt,met kussen en fleece.

Hebben toen ook het kleine katje kattenmelk en eten gegeven,want het was vrij mager.

En ja ze bleef,wat normaal is hé,maar ik kan het niet hebben dat dieren moeten lijden,door toedoen van de mens,die niet zijn verantwoordelijkheid neemt.

We wisten niet of het een kattin of kater was,want het was zo schuw.

Maar door dat Louis op zijn plankje kwam eten kwam het kleintje aarzelend mee,want ja het had honger.

Je kon niet je hand uitsteken,want ze krabde het open.

Door heel wat maneuvers en bokkensprongen,konden we haar te pakken krijgen bij haar nekvel,toen was ze al een paar maand oud.

                                                     



                                                Hier zitten dan Louis en Ciska







 Ze zijn beiden onafscheidelijk,nu kunnen we ze al mooi aaien,maar het blijven buitenpoezen,en gaan hun vrijheid niet af nemen.

Dus ons Ciska bleek een kattin te zijn,hebben haar dan laten steriliseren,en de nodige spuitjes geven.

                                     En ze is echt aanhankelijk geworden.

Wij hebben hier heel veel zwerfpoezen,en die worden niet zo geboren,het is de MENS,die hier de oorzaak van is.

Neem toch jullie verantwoordelijkheid op,en laat jullie poezen castreren of steriliseren,maar dump ze niet.


               Spoedig kom ik met een update van onze vier adoptiehonden.


                                                                        Groetjes

donderdag 19 oktober 2017

Up date van Louis




                                                                     Goedemorgen,



Onze Louis doet het super,hij heeft deze week zijn tweede bezoek aan de dierenarts gebracht.
Hij was heel braaf,hij zat rond te kijken, uit zijn bench,hij volgde de dierenarts waar hij ook ging.
Ik moet wel zeggen hij kwam heel dicht tegen mij aangekropen,en hij bleef daar mooi liggen.
Hij geeft dan zijn spuitje gekregen tegen de katteziekte,en opnieuw volledig onderzocht,en hij verkeerd in uitstekende gezondheid.
Het spuitje moet hij maar pas volgend jaar terug krijgen.
Hij heeft nu ook zijn gezondheisboekje gekregen.
Ik geef hem speciale korrels om wat aan te sterken,daar de dierenarts op de eerste consultatie zei,dat hij heel magertjes was,hij woog toen 1,5 kg,en was ongeveer 6 maand dacht hij.
Nu weegt hij 2,5 kg,en de dierenarts zei me om te stoppen met de speciale korrels,daar ze kunnen overgewicht in de hand werken.Dus krijgt hij nu gewone korrels,maar zijn vleesje mag hij houden hoor.




Dit is Louis zijn moeder,ook een zwerfkat,en ook zij blijft komen eten,maar van Louis moet ze niet meer hebben,ze klauwt er gewoon naar.




We hebben voor Louis een trap met zitplankje gemaakt,zodat hij aan het venster kan komen zitten.
Want ja,het is nu eenmaal een buiten kat,maar ééntje die niks tekort heeft.





We geven haar vleesje boven op het plankje,en leren haar langs de trap op en af te lopen.






  





Ik heb hem een elastisch bandje omgedaan,als hij ergens blijft achterhangen, hij het kan over zijn kop trekken.
De dierenarts raad mij aan om een kokertje met zijn naam en telefoonnummer om te doen.
Of het op het bandje naaien.
Hij loopt niet weg,blijft mooi op zijn eigen terein.

Zo dat was weer een up date van Louis.

Liefs


                                                                      





















maandag 2 oktober 2017

Kan het niet over mijn hart krijgen.

Hier is hij ziekjes en net opgevangen de arme schat.

                                 

En zo is hij nu.
    


  Hallo iedereen,


Ja hier ben ik weer, is een tijdje geleden,maar heb niet altijd de tijd ,alhoewel ik heel graag blog.
Vandaag een nieuw verhaal,enerzijds een beetje triestig,anderzijds is het toch goed gekomen.

Hier in onze buurt lopen heel veel zwerfkatten en katten van mensen die er niet naar omzien.
Die niet gecastreerd of gestereliseerd zijn.En ik moet er niet over uitwijden,wat iedere keer opnieuw gebeurd.
Ik had hier een mama met haar jong rondlopen,die echt om eten kwam bedelen,ik kan het niet zien dat dieren zo verwaarloosd worden.Ik heb haar en haar jong eten en drinken gegeven,ja hier komen nog katten eten.Maar sommige zijn heel schuw en dan komen ze eten als je weg bent.
Ik heb toen een mail gestuurd naar het gemeentehuis hier en gevraagd hoe dat zit met hun zwerfkattenbeleid.Ik kreeg te horen ja je kan een kooi komen halen,en dan komt het dierenasiel van Aarschot het ophalen, en dan worden ze op een andere plaats uit gezet, dat vond ik al super verdacht.
Ze zien toch wel of dat zwerfkatten zijn of niet.Ik heb al zoveel mensen gesproken, en de katten worden iedere keer terug gebracht naar hun plaats, want tenslotte gaat het hem erover dat ze niet meer kunnen voortplanten.

Nu heb ik uit goede bron vernomen,van iemand die de dierenarts daar persoonlijk kent,en ja de katten worden opgehaald,maar inplaats van gecastreerd of stereliseerd worden ze INGESLAPEN.  

De mevrouw aan de telefoon smeekte mij om ze aub niet naar Aarschot te brengen,wat ik zeker niet doe.
Ik had het jong Louise genoemd,daar ik niet wist wat het was,en op die manier kan ik steeds naar een jongensnaam gaan, en de mama noem ik maar Thelma wat ze al heel goed kent.
Ik heb toch een paar weken,heel voorzichtig stapje bij stapje zijn  vertrouwen kunnen winnen.Maar hij is heel bang.Toen ik hem heel voorzichtig kon opnemen,zag ik hoe vuil zijn oortjes waren (oormijt) hij had vlooien en was graatmager,juist zijn vachtje lag over zijn beenderen.
Zalf in zijn oortjes gedaan een pipet voor de vlooie en een zalfje voor de wormen.Na een drietal dagen waren zijn oortjes genezen,vlooien zag ik niet meer.
Hij heeft een piepschuim bedje met een fleece en een knuffel.Ik heb geprobeert om hem in een kattenbak te laten gaan, maar dat is mij niet gelukt.
De dierenarts gebeld om een afspraak te maken,heb mijn buurvrouw haar kattenbox gevraagd want ik heb dat niet.

                                         Hier is hij ziekjes en net opgevangen de arme schat.



 Bij de dierenarts aangekomen bleek het een jongen te zijn,we hebben hem meteen laten castreren en onderzoeken.hij was graatmager kreeg ik te horen, en hij heeft mij iets anders meegegeven voor de wormen en vlooien ,en hij doet het nu stukken beter.

Maar hij is nu een maand of zes zegt de dierenarts, en de mama kijkt niet meer naar hem om, en kapt naar hem.
Dus zij krijgt s morgens haar eten vooraan,ik mag haar aaien, en dat heeft mij zoveel voldoening.
En Louis want ja zo noemt hij nu,is super lief geworden,hij is zo blij als hij ons ziet komen,hij heeft geen kou want zit net onder het deel waar de kachel staat.Ja die spint er lekker op los als ik bij hem kom.
Daar doe je het toch voor,weer eentje gered.






 Hij doet het prima nu, en ik weet we hebben nog een lange weg te gaan, maar samen komen we er wel uit.


Zo dat was het weer, houd jullie hier wel op de hoogte met up dates van Louis.

                                                               Liefs Ella














zondag 3 september 2017

Een update over onze vier schatten.

Hallo,

Wat is dat toch weer een tijdje geleden, ja gezondheidsproblemen,druk en ja je kent dat wel, de gebruikelijke dagelijkse dingen.

Laat mij maar beginnen met ons Ella, ben gisteren met haar naar de dierenarts geweest, om haar nagels te knippen, want die groeien erg vlug.
Ik heb geprobeert om dat zelf te doen, maar ze zit niet stil en ben bang haar pijn te doen.Dus laat ik dat liever over aan bekwame mensen.
Wat was ze bang in de wachtkamer, ze zat te trillen als een riet, en kroop onder mijn benen weg.
Ocharme wat heeft ze ooit moeten doorstaan die lieve meid.
De dierenarst zei me dat ze dit trauma nooit meer kwijt geraakt, en dat op zich is al erg genoeg.
Maar nu kan ze weer gewoon wandelen, spelen dat doet ze niet, ook bij de andere honden komt ze niet.Ze is steeds in mijn omgeving, en in de sofa.
Eten doet ze voor 10,maar moet er toch de grens aan leggen hoor.S'morgens krijgen ze steeds een tandenstick, en het is nu al twee dagen na elkaar, dat ze s'nachts om 03u blaft of zo even gromt om mijn aandacht te trekken, en ik denk dan dat ze naar buiten moet,ik sta op, en dan staat ze dar zotjes te doen,aan de kast waar de sticks zich bevinden, en daar ga ik nu echt niet op in, en zeg haar dat ook.
Of ze mij begrijpt weet ik niet,maar dan gaat ze toch weer slapen.


                                Hier is ze dan, en ze geniet met volle teugen in de mobilhome.


Ons Lady,ookzij is een schatje,en vooral een mama's kindje, steeds is ze aan mij geplakt, net zoals nu ligt ze naast mijn stoel, echt overal waar ik ga en sta, wil ze bij me.
Ze zal me ook verdedigen met haar eigen leven, echt zo een trouw hondje, ze gaat zonder vrees op onze Duitse herder, als die eens speelt en ze denkt dat hij mij kwaad zal doen.
Ze heeft geen vrees.
Wat ze ook leuk vind is steeds met een knuffel rond zeulen, of het balletje van de grootste afnemen,en dan durft ons Tycha haar balletje niet terug te nemen.En er liggen hier tientallen balletjes maar beide moeten ze dat ene hebben.
En ja ze slaapt op het voeteinde van ons bed, of mij dat iets kan schelen, pfff neen helemaal niet.
En tegen s'morgens ligt ze al heel dicht tegen mij, en ze kan zo aandacht geluidjes maken,is erg hart verwarmend.



Dan drukt ze haar poot op het balletje,zodat niemand het zal nemen.Ze is acht jaar mijn poppemie,maar nog echt heel vinnig.

Ons Luna,dat is echt een prinsesje,ze is heel gracieus en fier, en ze heeft in de tuin haar eigen plekje onder de hybiscusboom, daar kan ze haar goed wegstoppen, als dan mensen passeren met een hond vliegt ze daar vanonder, met als gevolg dat de mensen opschrikken.Al haar haren recht, en ze doet geen vlieg kwaad.Haar maatje is ons Tycha, die twee waren het eerst bij elkaar, en dat zijn 8 poten op één buik.Die zijn echt onafscheidelijk.
Die crossen en spelen dat het echt een lust is om naar te kijken.
Ze is gezond als een visje,maar moet wel zeggen ze is een hele slechte eter,ik moet steeds bij haar gaan zitten en haar wat korrels geven, en na een keer of drie gaat ze dan alleen eten.Maar daarna krijgen ze steeds een wortel, en soms vergeet ik het, en dan helpt ze er mij wel aan herinneren hoor, met haar gepiep.



                                    Hier is ze dan onze zotte,maar supperlieve schat Luna.


En als laatste ons Tycha,onze eerste adopthond, ons meisje is van alles bang, de broodrooster, een deur die dicht waait, enz.....Ze is echt ons zorgenkind samen met Ella.
Ze is echt mijn vriend zijn keppe, ze hangt ook heel hard aan hem,ook aan mij hoor,maar hij is haar baas.Alhoewel als ze het echt uithangt, luistert ze even goed naar mij.
Ze rijd heel graag mee met de auto,wat ze dan ook steeds mag,als één van ons boodschappen gaat doen,staat ze al klaar.Ook zij doet het heel goed met haar gezondheid, en eet heel goed.
Ze krijgen wel speciaal eten voor hun spijsvertering, en daar zijn ze goed mee.

Ze slapen bij ons op de kamer daar de deur steeds openstaat, maar hebben wel hun eigen matras, en dat kennen ze heel goed.
Ons Ella slaapt in de living.


Zo dat was weer even een update van onze vier trauma meisjes die een hart vol liefde en trouw hebben.

                                                        Lieve groetjesMeintje