=mijn gastenboek

woensdag 4 december 2013

Vrijdag mobilhome ingeladen, en op weg naar Hasselt













Goedenavond vanuit de Kempen, het wordt al goed koud hier -1 graad, ja zijn dat niet meer gewoon hé.
Ja, afgelopen vrijdag zijn we terug op stap geweest met de mobilhome,naar Hasselt, echt een prachtige stad. Alsook de kerstmarkt super mooi.




Tuurlijk waren onze meisjes ook mee hoor, die laten wij nooit bij iemand anders achter.
Zijn daar de vrijdag tegen de middag aangekomen,dus eerst een hapje gegeten,en dan zijn we met de honden naar de winkelstraat gegaan, heel veel volk, maar ja ze moeten ook leren in drukke omstandigheden te wandelen.
Het ging niet zo goed als de vorige uitstap,maar ze zullen waarschijnlijk geweten hebben dat ze eens niet aan zee waren, en op die manier geprotesteerd hebben.


Hebben opnieuw geprobeerd met de U-lead waar ik het fleece had op genaaid, maar was bij Tycha nog een beetje geschuurd,ben daar toen de zeeman binnen gegaan,en twee van die handschoenen om pannen van het vuur te nemen.Ik heb daar opnieuw twee stukken van geknipt en rond de riem genaaid, nu is het lekker dik hoor. Net zoals je over een autogordel schuift.



Ze waren lekker moe toen we terug kwamen,want was toch wel een tijdje stappen. We hebben ze dan toch nog even laten loslopen,op een plek die volledig omheind was, dat was wel super hoor. Ons Luna, die komt nu toch al vlugger als ik haar roep, ook dat is een pluspunt.



  We blijven dan ook wel onze oefeningen doen die de Therapeut ons meegeeft.Is wel van groot belang.

Wij hadden een zeemlap gekocht die extra absorbeert, voor de ramen van de mobilhome,en toen wij terug kwamen van de kerstmarkt, had ons Luna hem vermenigvuldigd.




Wij zeiden tegen haar, wel meis wat is dat, maar ze kwispelde blij erop los dat ze ons zag.
En ons Tycha, probeerde de aandacht maar op iets anders te gooien, door haar circus trucje uit te halen. Want zij gaat heel graag op de foto.




Het is dikwijls zo, dat wij op zo een moment naar elkaar kijken,en moeten lachen. Maar zeggen toch dat het niet mag, want anders denken ze dat dit normaal gedrag is, en dat kan niet.Maar wij zullen hen nooit of nooit een tik geven. Wij beleven heel leuke en fijne momenten met ons meisjes, voor geen geld van de wereld zouden wij hen kunnen missen.
Wat niet wil zeggen,dat wij eens geen vloek laten horen hoor, als ze aan het rebelleren en puberen zijn, want ze kunnen even goed kattenkwaad verkopen.


Maar dat weerhoud ons niet om met hen op stap te gaan, maar ik ben zo bang om Luna los te laten crossen,want ze stuift ervan door, enne ik kan zo hard niet meer wegstuiven erachteraan hoor, maar zou haar niet graag kwijt geraken. Ik blijf dat zeggen ze zijn zowaar onze kinderen voor ons. Maar zullen ze nu ook geen kleedjes aandoen hoor, ze moeten hond blijven. Dit weekend blijven we even lekker thuis, en gaan met hun wandelen langs de Neet, is ook eens tof, en daarna lekker kopje koffie drinken.
Volgende week zijn we opnieuw weg .

Zo, dat was het weer voor vandaag, en nog een fijne avond, en tot de volgende blog.




                         Liefs Meintje 





























donderdag 28 november 2013

Ons weekendje Domburg in Nederland.






Hoi iedereen, ik kom even mijn blog bijwerken van hoe we het weekend hebben gehad in Nederland, met 
onze twee honden.
Op aanraden van de therapeut hadden wij vrijdag voor we vertrokken, nog twee U Leads gaan halen, en onze hoop was natuurlijk gevestigd ,dat het ging lukken. Is wel zo dat wij niet samen konden gaan wandelen, want dat was spelen, springen, zot doen, alé van alles behalve wandelen, niet dat ze dat niet mogen hoor,maar wij wandelen met hen ook graag eens rustig, en nemen ze graag eens mee de stad in. Maar tot nu toe was dat ons nog niet gelukt.Daar aangekomen,na zo een rit van twee uurtjes, met hun naar buiten, even een plasje doen, hun eten geven.En de mobilhome goed plaatsen, wij stonden lekker in het midden.





Het is echt lekker vertoeven in de mobilhome, de wind en regen horen kletteren op het dak, en lekker warm zitten.Wij hebben nu alleen maar s'nachts wat regen gehad, en de wind viel al bij al nog mee hoor.En toen kwam het moment om die U Lead uit te testen, ze hadden op dit moment alleen maar aandacht voor hun lijn, dus we konden gewoon de U Lead over hun kop doen en vastmaken op hun buik, na de nodige aanpassingen op stap richting het strand.Wij konden het bijna niet geloven, maar geen van beide, begon te trekken, ze liepen heel rustig mee aan de lijn.
Maar toen we terug in de mobilhome kwamen,en ik de U Lead wou afdoen,zag ik dat het geschuurd had onder hun oksel,we waren wel geschrokken, en ik had al zoiets van weg met dat ding. Maar waarschijnlijk te hard aangespannen, ja wij kennen dat ook niet.Ik heb er nu ook een fleece lapje in gestikt, en hem losser gedaan.Maar het is al mooi genezen hoor,had het direct ontsmet, en alles is weer oké.
Maar eenmaal aan het strand gekomen was er wel geen houden meer aan natuurlijk, dat is hun liefste plek waar ze naartoe gaan,zee strand en heel veel zand om te rollebollen.



En zo konden wij met hun ook rustig het stadje ingaan,dat vonden wij zalig, lekker met hen een terrasje doen,onder de verwarmde lampen die boven onze hoofden gingen, de knusse bankjes met een dekentje voor over de benen te leggen.




Ik kon echt genieten van mijn warme chocomelk, er was wel geen dotje slagroom op,ja vanwege mijn Crohn kan ik dat niet eten, maar het was genieten met ons vieren.
En dan terug langzaam richting mobilhome,want de dames moesten nog eten,wij gingen iets eten,en daarna zwemmen,ons Tycha is gewoon om een uurtje of twee alleen in de mobilhome te blijven,dan gaat ze lekker slapen,op het grote bed,waar een fleece speciaal voor hen ligt.
Maar ons Luna is dat niet gewoon,dus was het een beetje afwachten,hoe ze het er ging vanaf brengen,want ze is verzot om kabeltjes kapot te bijten,en er liggen er toch wat in de mobilhome.
Maar toen we terugkwamen, lagen ze beide goed te slapen,op hun grote bed.
Ja in de mobilhome zijn twee grote bedden voor twee personen, in het begin sliepen we in het bed beneden, maar wij hadden onder de morgen niks plaats meer,daar beide bij ons op bed kwamen gesprongen, en gewoon begonnen te spelen.
Nu zijn we slimmer geworden en slapen we in het bed,dat je moet laten zakken,en dat is nog hoog genoeg dat ze er niet bij kunnen,en dan gaan die twee koppekes schuin naar boven gericht,en we zien hen op dat moment denken van,oeps daar gaat ons plezier. Maar wij beleven heel veel plezier aan onze honden.
We zijn al aan het bekijken,om morgen opnieuw aan te zetten richting Hasselt,lekker eens op de kerstmarkt slenteren, samen met Tycha en Luna




Zo dat was weer mijn verhaal.
Hoop dat jullie ervan hebben genoten.
Wensen jullie nog een fijne avond, en tot de volgende blog.


Liefs Meintje



















maandag 18 november 2013

Luna haar tweede les met de Therapeut !!!

Goedemorgen iedereen,

Het heeft een tijdje geduurd voor ik hier terug was, maar ik probeer de lessen van TP. ook heel goed uit te voeren. En, ik probeer ook gehoor te krijgen om de broodfok aan te pakken, want dat moet nu eindelijk eens aan banden gelegd worden.
Maar ik plaats daarover een bericht hier op mijn blog over dit onderwerp apart, als ik de antwoorden heb, van de mensen die ik heb aangeschreven.




Want zoals ik al eerder vermelde,ook de baasjes moeten de juiste handelingen leren, en het is voor beide nieuw. Hm  alhoewel Luna al heel goed weet in welke zak de snoepjes zich bevinden. Soms denk ik amai, tegen dat alle lessen voorbij zijn,en ook Luna het onder de knie geeft, kan ik haar rollen, en ben ik een paar kilo kwijt.






Daarom leer ik haar ook gezond snoepen, hierboven op de foto,leer ik haar een wortel knabbelen, in het begin had ze zoiets van  zeg,  mijn bazinnetje denkt dat ik een konijn ben zeker.
Maar nu eet ze al wortelen, appelen, broccoli dus we maken vooruitgang.

Dat gezegd zijnde, gaan we terug naar de les.
Als de TP. aankomt,geven beide honden, een blafconcert, en dat kan wel even duren, maar hij laat hun begaan, want het is aan ons om ze dan onder controle te krijgen, en ja jullie raden juist, de snoepjes worden boven gehaald.
Luna, ikzelf en de therapeut gaan als eerste naar buiten, om te oefenen dat ze niet aan de lijn trekt. Ik moet nu voorlopig nog een korte lijn aanhouden, daar ik er meer controle over heb.
Het zijn verschillende stappen, voor het zelfde doel te bekomen.
Het eerste dat ze moest leren, was aandacht geven op haar naam, als ze aan de lijn ging trekken, zodra de lijn gespannen was moest ik gaan stoppen, zodat ze voelt dat ze op die manier niet geraakt waar ze wil geraken, als ze dan dichter kwam en de lijn terug los ging mocht ze een snoepje, en moet zeggen ze had dit heel vlug door,alle oefeningen, van niet opspringen lukten vrij aardig.

Maar, en nu komt het ze is acht maand, een echte spring in het veld. Dan krijgt ze al met eens de kuren, en springt ze als een jong veulen in het rond, en mijn hart gaat smelten, want ik weet dat ze heel gelukkig is en haar ook zo voel, en dan vergeet ik even , heel even de les. En ook ons Tycha met haar hele grote rugzak heeft die kuren als mijn vriend met haar gaat wandelen.
Want samen wandelen, zit er nog niet in, maar het komt wel.
Maar Luna gaat heel goed vooruit, want ze mag aan de volgende les beginnen.
Ik moet wel zeggen,onze therapeut is de rust zelve, alles wordt heel traag opgebouwd, waar wij al wat stress zouden opbouwen, blijft hij wel heel rustig, en dat doet heel veel, hij heeft heel veel geduld.
Wij hebben echt een goede keus gemaakt met die jongen.
Nu ga ik iedere dag met Luna een stukje wandelen, mag niet te ver gaan,beter kort maar een paar keer per dag zegt Philippe .

Voor ik iedere keer haar leiband aandoe ,moet ze gaan zitten, en dan doet ze vanzelf al de high five,maar ze denkt ik moet hier zeker spelen, en daarom geeft ze mij haar twee pootjes terzelfder tijd.

Lieve mensen dat was het dan weer ,ik kom hier vlug terug.
Liefs

Meintje

                                                





  

maandag 4 november 2013

Luna,haar eerste ervaring met mobilhome,zee,strand en heel veel zand !!!!



Goedemiddag ,hier ben ik weer,met verslag van ons weekend aan zee,met onze (b)engels Tycha en Luna;
Tycha, is gewoon om mee te rijden met de mobilhome,maar voor Luna was het de eerste keer,ze wou eerst niet instappen,maar daar ze alles doet wat ons Tycha doet,stapte ze dan toch in,het was verkennen en rond snuffelen,we hadden haar vertrouwde dekentje en kussen mee,alsook haar knuffel.
Ze kwam voor mijn voeten zitten vooraan in de mobilhome,dicht tegen ons Tycha aan,alé op 
Tycha.



                 



En,dan lag ze rustig,met haar voorpoten gekruist. Het was een lange rit van de Kempen naar de kust.Toch een 200 km. Maar onderweg gestopt hoor,om hen te laten drinken,en even de poten te laten strekken.En ook wij konden wel een kopje koffie gebruiken,mmmm altijd lekker. En dan terug verder.


                          







Op de camperplaats aangekomen,toch eerst maar met hun naar buiten,dan de mobilhome klaargezet.Hun leiband aan en richting zee,is zo een kleine kilometer gaan.En doordat ons Tycha hyper-kinetisch is,was het erg zwaar,daar zij heel hard aan de leiband trekt,en Luna dat dan na doet.Maar goed ons daar door geworsteld,en toch het strand gehaald. Er was niet zoveel volk,maar Tycha is gewoon om los te lopen,en recht het water in.Het was ruim van plaats dus Luna ook los gemaakt,en die begon daar nu toch te rennen,ik dacht oei oei,waar gaat die naartoe. Tycha,erachteraan ,roepen naar Tycha dat ze moest komen,wat ze anders altijd direct doet,was nu geen waar, ze keek zelfs niet op.



Anderzijds was het wel leuk om hen zo bezig te zien,maar ze moeten wel luisteren. 
De dagen daarop gingen we met hen richting zee,daar ze heel vrij konden rennen,en in het water hun balletje gaan gooien, maar toen moesten ze terug aan de lijn,daar wij nog niet zo goed weten,hoe Luna los in de duinen zich gaat gedragen.
Op een gegeven moment,voel ik dat ze gaat lopen,ik had haar aan een lijn,die 5 meter ver kan.Hoe het juist is gegaan,ik zou het niet weten,maar ze rent mij voorbij,die lijn gaat tot het uiterste,ze trekt mij onderuit,ik neem een slide op mijn rug,mijn hand loste de lijn,en ja hoor,inderdaad,ons madam neemt de poten,en ze is weg de duinen in.





Er waren toch enkele minuten verlopen,tegen dat ik terug wat op orde was,en ging haar dan maar achterna,maar moet eerlijk zeggen,opeens kwam ze gewoon terug gerent,waar ik blij om was,want waar had ik haar moeten zoeken.
Ik kon er wel om lachen hoor,want dat moet spectaculair geweest zijn,ik was al blij dat het op het onverwachts was,anders was er wel een foto van gemaakt van mijn lieve vriend.Nu kan hij het alleen vertellen. Ha ha.



Toen we terug in de mobilhome waren , was iedereen doodmoe.Het duurde dan ook niet lang voor mijn drie schatten in slaap waren gevallen. Oeps op de foto.Het was echt een mooi tafereeltje,ik genoot er van om naar hen te kijken.
Het waren echt 5 super toffe dagen ,maar er was wel een minpunt,het is namelijk de bedoeling dat wij genieten van de wandelingen met onze honden.
Maar beiden trekken,en sleuren zo aan die lijn,dat wij er heel veel hinder van ondervinden,in onze gewrichten,en hebben dan ook besloten er iets aan te doen.



Zeg nu zelf,zijn het geen schatten?
Als we thuis kwamen hebben we direct naar een gedragstherapeut gezocht,hebben een gevonden,hebben direct een afspraak gemaakt voor woensdag.
Wij willen deze 2 dames goed gedrag aanleren,ze zijn beiden aan het puberen ,maar toch willen wij rustig kunnen wandelen,met hen.
Dus wij hopen dat de therapeut,ons kan helpen,want ook wijzelf zullen wel fouten maken.
Zo dat was het weer voor vandaag,houd jullie op de hoogte,over hun therapie.

Nog een fijne avond,en tot later.

Liefs 
Meintje











dinsdag 29 oktober 2013

Luna haar eerste wandeling met Tycha


Goedemiddag aan iedereen,wat een mooi weer hebben wij hier nog in de Kempen. Is hier toch nog een 15 graden. Ideaal voor ons twee meisjes,die volop aan het crossen zijn in de tuin. Tussen de bladeren en de planten. Achter de coniferen probeert Luna haar weg te steken voor ons Tycha,maar ze vergeet dat haar staart daar tussen door komt,en Tycha daar gaat aan sleuren,tot dat ze tevoorschijn komt.
Vorige week zijn we eens samen gaan wandelen,mijn vriend neemt ons Tycha aan de lijn,en ik neem ons Luna. Het was wel zo dat wij hen op dat moment niks konden aanleren,daar zij alleen maar oog en interesse hadden voor elkaar. Maar ja,ze moeten ook leren met elkaar rustig te wandelen aan de lijn.



Wij hebben hier een groot maisveld ,en een hele grote vijver waar ze kunnen rond spurten,ja ik zeg spurten,want wij kunnen die twee dames niet bijhouden.Ons Tycha,hebben we kunnen opvoeden van kleintjes af. Met ons Luna moeten we dat nu op de leeftijd van 7 maanden doen. Tycha loopt los als wij gaan wandelen met haar. Met Luna durf ik dat nog niet,daar ik toch bang ben dat ze de poten neemt en niet meer terug komt.
Maar Tycha los,en Luna aan de lijn is ook geen optie. Mijn vriend zei tegen mij,maak haar ook maar los. Ik dacht oei,oei wat gaat dat worden,ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen. Haar toch losgemaakt,met een bang hart. Ze stuift achter ons Tycha aan,samen waren ze net twee windhonden,wat een snelheid hadden die op.
Maar al met eens zie ons Luna,dat beneden de vijver ligt. Ze vliegt langs de berm het water in,en ons Tycha stond daar zo hopeloos,en wist niet wat haar over kwam. En ze keek van over de rand naar Luna beneden.








Luna,genoot met volle teugen van het water,wat een waterrat. Ze kwam de vijver uit gestoven in volle snelheid vloog ze naar ons Tycha,en opnieuw begon hun spurten achter elkaar.







Als we thuis kwamen,liet ieder zich in zijn zetel ploffen, en we hebben ze niet meer gehoord tot aan etenstijd. Morgen vertrekken wij met de mobilhome naar zee. Luna moet ook leren met de mobilhome meerijden, en dan mogen ze crossen in zee. Ik ben er zeker van dat dit super dagen worden.
Ik houd jullie op de hoogte.

Zo,dat was weer het nieuws over onze meisjes.


Liefs 

Meintje

dinsdag 22 oktober 2013

Haar eerste bezoek aan de dierenarts

Goedenavond iedereen,

Hier ben ik dan weer met een klein verslag van ons Luna,onze meisjes zijn nu een week samen,en dat verloopt heel goed.
Ze was in het begin heel schuchter,beetje bang,onze eerste training dat we met haar hebben gedaan was haar zindelijk maken,en op twee dagen,had ze het al goed begrepen,dat ze naar buiten moest gaan om te plassen en te kakken.Ze ging dan ook mee met ons Tycha,naar buiten.
Ik zeg niet dat we geen ongelukje meer zullen hebben,maar dat zal nog zelden zijn.







Ze luistert al heel goed naar haar nieuwe naam. En ik ga met haar wandelen s'morgens,en mijn vriend met ons Tycha. Ik leer haar nu om niet aan de riem te trekken,en dicht bij mij te blijven,daar is nog werk aan,maar ja,dat beestje is hier nog maar,en die doet dat al heel goed.
Onderweg zal zij geen koekje,stukje kip of hespenblokje aanvaarden,dus ik kan het vergeten,om haar op die manier te leren.
Maar moeilijk gaat ook hoor.



Ze crossen dan ook heel wat af,met hun tweetjes.Op de foto hierboven zijn ze echt uit geteld.
Gisteren zijn we ook met haar naar de dierenarts geweest voor een check up te laten maken.
Ze geeft nog een spuitje gekregen voor de rattenziekte,ontworming,en pipetjes tegen de vlooien,teken,vliegen enz....
Ook ons Tycha geeft ontworming gekregen,maar de dierenarts,gaat hun beiden op de zelfde dag zetten voor hun spuitjes,wat gemakkelijker is.
Dus volgende maand terug naar de dierenarts,dan gaat An bloed prikken bij Luna,en krijgen ze hun volgende spuitjes.
Wij gaan met hun naar de dierenkliniek Orion,daar An het leven van ons Tycha geeft gered,zijn we haar eeuwig dankbaar voor.





Ik moet zeggen ,ze is wel heel bang om in de auto te stappen,maar onze honden gaan waar wij gaan,dat is een afspraak die wij hebben gemaakt.Wij gaan ook heel veel weg met de mobilhome,en ook daar gaan ze overal mee naar toe.
Ik hoop dat ze het gewoon wordt,maar daar twijfel ik niet aan met ons Tycha,lukt dat wel.

Zo lieve mensen,dat was weer een beetje nieuws over ons Luna.
Ik wens jullie nog een fijne avond,en tot ........


Dikke knuffel 

Meintje





















donderdag 17 oktober 2013

Welkom iedereen op mijn blog

Hallo iedereen,

Ja,heb een beetje zoekwerk gehad,om deze blog tot stand te brengen,maar de aanhouder wint.
Ik wil hier zowat ons Luna haar eerste levensjaar neerzetten,ik geef jullie een beetje uitleg.







                                                   Zo daar gaan we dan !!!!!!

Wij hadden al een Duitse Herder,die nu al een jaar oud is,maar ze heeft moeten vechten voor haar leven als puppy,door ziek zijn,daar ga ik nu hier niet over uitweiden,daar wij een website hebben over haar eerste levensjaar.
http://www.tycha.be

Maar na lang aarzelen,en overleggen,hebben wij besloten een tweede hond erbij te nemen.
Wij zijn heel wat mogelijkheden gaan bekijken,en afwegen.
Wij kwamen toevallig op de site van Shin (Spaanse honden in nood) Wat verschrikkelijke verhalen dat wij daar op terug vonden,wat met de honden en katten daar gebeuren, houd je niet voor mogelijk,ik kreeg daar kippenvel van,en het ongeloof was echt heel groot.
Maar niks was minder waar.
Dan was onze keuze heel vlug gemaakt,en besloten we daar een hondje te adopteren.
En het eerste wat we te zien kregen,had ook meteen ons hart gestolen.
Hebben inlichtingen gevraagd,hoe alles in zijn werk gaat,dan is iemand van de organisatie langs geweest,en van toen is alles zo een beetje in een stroomversnelling gegaan. 



                     




                                 En dit is nu ons meisje,Luna,in Spanje was bekend als Candy.


Met ons Tycha,ging het al bij al heel goed,ze gingen elkaar verkennen,op neutraal gebied.
Nu crossen ze heel wat af samen,het is voor ons Tycha niet zo vanzelfsprekend allemaal,door haar verleden,is ze schuchter,angstig,en gestresseerd,maar met heel veel geduld,komt alles op zijn pootjes terecht.
                                                       





Dat was mijn eerste stukje verslag,van de vele die nog zullen volgen. 

Tot de volgende

Groetjes

Meintje