=mijn gastenboek

woensdag 30 april 2014

Met ons Luna en Tycha een zalig Paasweekend gehad in Luxemburg aan de Ourthe




Hallo, ja is een tijdje geleden, maar door zware gezondheidsproblemen, en naar dokters ,ziekenhuizen, en zware medicatie, was de moed mij effen ontgaan.
De eerste baxter was ik echt heel ziek, maar nu na de tweede is het iets beter, en zijn we er weer.

We zijn vorige week vrijdagnamiddag aangezet met de mobilhome richting Luxemburg, naar Vianen. Was over de 200 km, het was ook mooi onderweg, en onze meisjes waren heel rustig, Luna ligt bij mij aan de voeten, en Tycha, die ligt in de midden gang maar ook zo dicht mogelijk tegen  ons Luna, daar die twee echt onafscheidelijk zijn.
Daar aangekomen,was het eerste onze meisjes naar buiten laten, aan de lijn, want het is een vreemde plaats en ze moeten toch eerst verkennen waar ze zijn.
Alhoewel, ze voelen hun overal direct thuis, als ze maar bij ons in de buurt zijn.
     

                                                           

Het is er wel heel mooi,rustig en een prachtige natuur.
Wij zijn dan ook heel veel met hun op stap geweest, waar zij natuurlijk intens van genoten, en wij ook natuurlijk.Maar ons Luna zit alles achterna wat maar beweegt, of dat ze denkt dat beweegt, het is echt nog een zotte doos, ze kan met momenten huppelen als een veulen in de wei. Maar ze is nog zo jong hé, ons Tycha had dit ook, zij is ongeveer een half jaar ouder als ons Luna, en bij haar is dat al aan het minderen, maar niettemin, haar puberjaren zijn nog niet voorbij hoor.Want ze kan ook nog eens heftig uit de hoek komen.
Ze spelen en ravotten heel graag samen, mensen denken dan dat ze aan het vechten zijn, maar niks is minder waar.


Maar ze gaan zo op in hun spel, dat ze niks of niemand horen of zien. Zelfs ons niet. Ons Tycha zal ons steeds in haar gezichtsveld houden, daar zij enorm veel verlatingsangst heeft, dat heeft ze over gehouden van haar verblijf als puppy in de dierenkliniek, toen ze stervende was. Maar gelukkig is die tijd voorbij.
Tycha en Luna zijn ook echte waterratten, Luna maakt het niet uit, waar ze in het water kan, bij Tycha ligt dat anders zij gaat alleen in zee, heftig het water in. en neen hoor een gewone vijver is haar niet te min, het ligt gewoon, in zee, kan ze van het zand het water in, en ze blijft op gelijke hoogte, maar in een vijver of de Ourthe is het een hoogte verschil, en daar is ze bang van.


                                      
En hier ons poppemie, ze is een schat van een hond, ze rijd niet graag mee met de auto, met de mobielhome ligt het anders, daar is ze meer op haar gemakje.
Ons Tycha, rijd heel graag mee met de auto, dus als mijn vriend boodschappen doe, ga Tycha mee, en ik ga dan met Luna wandelen, en dan is ze zo blij, en huppelt ze gans de weg en doe ze zotjes.


 Hier zijn dan nog wat foto's van het prachtige Luxemburg.












Wij kijken wel nog eens naar foto's als ze puppy was, en foto's van nu. Wij hadden nooit kunnen denken, dat zij zo een sterke beer zou worden.





 Hier was ons meisje heel erg ziek op, we moesten steeds in het achterhoofd houden dat ze het niet zou halen.

En zie hier wat een pracht van een beest, nu waakt en beschermd ze ons, net of haar leven ervan af hangt.
Ook ons Luna beschermd ze alsof het haar jong is. Jammer dat we van Luna geen foto's hebben van toen ze puppy was.
Ons Luna trekt haar heel weinig aan , als ze begint moe te worden, gaat ze op haar bank liggen, samen met haar knuffel, en dat is ogen dicht en slapen maar.

                                            
                                                 Slapen samen met haar knuffel Tsutsi.

Zo dat was weer wat nieuws over ons ons meisjes, het is nu ook stilaan alles beginnen klaarmaken om de reis aan te vatten, naar Kroatië. Wij vertrekken op 28 mei, is niet zo lang meer. Maar ik kom hier nog even terug voor we aanzetten.


    Nog een fijne dag.

                                                                    Liefs Meintje.