=mijn gastenboek

donderdag 23 oktober 2014

Karo haar eerste bezoek aan de dierenarts, en ons Luna ligt elke minuut op wacht .



 
Hallo aan iedereen,
 
Ons Karo is voor de eerste keer naar de dierenarts geweest, ze was heel kalm en onderdanig.
Ja, ze zou ongeveer een 6 maand zijn denkt de arts.
Ze is volledig onderzocht, tandjes buikje, de hele reutemeteut zoals het hoort, ze heeft haar spuitje tegen de katten ziekte gekregen, en volgende maand moet ze terug voor een herhaling, samen met Luna dus dat beloofd.
Ook heb ik een pilletje mee gekregen om haar te ontwormen, en ja hoor ze had wormen, ik heb haar ook een pipetje gegeven tegen de vlooien, dus ze is met alles mee.
De dierenarts raad Wiskas af, omdat het teveel zout bevat en dat slecht is voor de kat.
Dus zijn we nu over gestapt op Hills droogvoer.
In januari mag ze pas gesteriliseerd, en dan krijgt ze ook haar chip, omdat dit nu te pijnlijk is, en dan slaapt ze toch.
Maar wat mij een beetje bang maakt, is als ze ondertussen krols wordt , wij niet moeten slapen naar het schijnt, want dat ze dan de pannen van het dak zingt.
 

 
 
Ze is echt een lieve poes.
Ze heeft nu haar eigen plekje voorlopig, en we hebben een heel simpel rekje meegebracht, dat normaal bedoeld was om aan de achterkant van de mobilhome te hangen, om de was te drogen.
Ik heb dit in de berging juist onder de venster gehangen, en dat is nu haar lievelingsplekje, heb daar een kussen opgelegd met een fleece overtrek, en dat is lekker warm.
 
Maar met Luna en Tycha zijn we nog geen stap verder, en ons Luna is de hevigste.
Ik heb mij op een kattensite geregistreerd, omdat ik met katten zo niet vertrouwd ben, en dan kan je maar goed geïnformeerd zijn door mensen, die katten beter kennen.
En toen ik het zo een beetje had uit gelegd, was daar iemand die mij zei, om toch maar op te letten met ons Luna, daar zij toch half windhond is, en windhonden graag een jong katje lusten, ik was even geschrokken, maar eerlijk gezegd, kan ik het gerust geloven zoals ze tekeer gaat.
Ze gaat geen stap achteruit, en toch hoop ik dat het met de tijd, toch zal lukken om hen samen te zien spelen.
 
Een ganse dag liggen ze met hun snoet onder het poortje dat voor Karo is gemaakt, zodat ze toch bij ons is, maar Luna is heel slank en rank, en zij kan heel ver onder het poortje, als haar halsband af is, dus doen wij die s 'morgens terug aan.
Maar ons Karo, is geen engeltje, want ze daagt hen uit, komt heel dicht naar het poortje toe, met haar balletje, of ander speeltje, en dan stuift ze weg, en dan zijn de honden stapel op haar.
En zo gaat het met ons Luna een ganse dag door.
En als ze even uit geraasd is dan komt ze in de zetel een napje doen.

Tot Karo met de muis met het belletje in verwerkt te spelen, het is net of ze tegen Luna laat weten, hela zwarte waar ben je nu? En dan stuift ze terug naar het poortje.

Tycha daarentegen, kan wel eens het zotteke uit gangen, maar is niet zo wild op Karo als Luna. Die gaat er ook al eens aan voorbij.
En zoals je ons Luna hier zie liggen, zou je denken, dat ze de rust zelve is, maar als ze Karo hoort ademen is ze al aan het poortje.

Maar dat allemaal terzijde ze zijn schatten van honden, een schat van een poes, ook al hebben ze een grote rugzak .
Vragen ze heel veel aandacht, ze zijn net onze kinderen.
Ze geven je oprechte vriendschap en vertrouwen, ze zullen je nooit bedriegen.
Het is het waard om van hen te houden, ze zijn echt alle drie onze meisjes, en ik geloof erin, dat ze op een dag samen kunnen.

Nu zijn ze alle drie moe maar gelukkig, Karo ligt languit te slapen op haar lievelings plekje, haar rekje.
En Luna en Tycha, liggen voor de kachel op de mat, lang uit gerekt te slapen, ze zijn aan het denken wat ze morgen gaan uit spoken.

Zo dat was weer een update van onze drie musketiers, waarvan wij geen enkele meer willen missen.

Verder wens ik jullie nog een fijne avond.

                                                             Liefs Meintje