=mijn gastenboek

maandag 7 juli 2014

Normaal wou ik jullie een verslag van Kroatie met Luna en Tycha geven, maar de reis is jammer genoeg niet door gegaan.








Zoals mijn titel zegt, had ik jullie heel graag een vakantie verslag verteld met de fratsen en grillen van Luna en Tycha.
Het is een tijdje geleden dat ik nog iets heb neergezet van onze meisjes.
Maar om een lang verhaal kort te maken, ben ik in mei in het ziekenhuis beland, met 40 graden koorts die niet wilde dalen, ik moest zware spuiten zetten voor mijn ziekte van Crohn, daar zit chemo en nog allerhande troep in, en mijn lichaam geeft een allergische reactie gedaan na vier weken. Maar daar ik met ontstekingen zat op mijn dunne darm, hadden de dokters zich blind gestaard op mijn Crohn, maar ondertussen verergerde mijn toestand, met als gevolg wij gingen 28 mei vertrekken, en 27 mei lag ik op sterven, met een dubbele longontsteking en water op mijn longen. Waren even bange momenten, dag en nacht waren er dokters om mij heen, waar ik hen heel dankbaar voor ben. De dag dat ze mij gingen in coma doen, omdat ik bijna niet meer kon ademen, ik aan de zuurstof lag en 25 liter kreeg en nog niet genoeg was, kwam de doorbraak dat ze wisten wat het was en de oorzaak. het was van de MTX.
Die ik n u niet meer mag hebben, maar de Remicade moet ik wel blijven gaan halen, want het is dit of weer voor de derde keer een stuk dunne darm verwijderen.
Ik heb van iedereen heel veel steun gehad, maar de gene het dichts aan mijn zijde stond was mijn vriend, zo dat was de reden dat onze reis niet door kon gaan, maar geen probleem, we gaan volgend jaar naar Kroatië.

Maar dat wil niet zeggen dat we niks hebben gedaan, want toen ik weer thuis was en een beetje was gerecupereerd, zijn we in de buurt wat gaan toeren, maar vooral aan ze, in Nederland en België. Omdat Luna en Tycha het liefst in zee gaan ravotten, en het is echt ravotten, wij genieten met volle teugen, als we zien hoe die twee zich rot amuseren.



We volgden dan ook volop de voetbal, zelfs ons Luna en Tycha supporterden voor onze Belgische jongens.


Ja , is wel zo op de camping zijn we wel verplicht om hun aan een lijn te leggen, maar ze hebben elk een lijn van 6m ze kunnen binnen en buiten de mobilhome.
En dan gaan we met hen wandelen, ons Luna die kan geen vogel of konijn zijn, ze wordt gewoon historisch, en het is net of ze gaat het al versleuren, maar ze doet helemaal niks, want naar eenden kijkt ze zelfs niet om, het is gewoon de snelheid waar ze mee wegvluchten dat haar opwind.

Tussendoor moesten we wel even terug naar huis, omdat ik op controle moest, maar dan zijn we weer vertrokken, en moet zeggen, we hebben ons nog dik geamuseerd, ik moest het wel heel kalm aandoen, maar eerlijk gezegd het verbood zijn eigen wel, en voelde wanneer ik over de grens ging.

Wij houden zielsveel van  van onze twee rakkers, ze hebben beiden een rugzak, maar daar proberen wij beetje per beetje wat gewicht uit te gooien, wij weten ook heel goed, dat we de rugzak nooit volledig gaan kunnen van hun rug nemen, maar we doen ons best om hun zo een gelukkig mogelijk leven te geven.


Ja, wij nemen de kleine zetel wel, hebben niet zoveel plaats nodig als ons meisjes.
En overal gaan ze met ons mee, wij zullen nooit hun achterlaten.
Ook ons Tycha heeft een plas-incontinentieprobleem, wij staan haar zo goed en liefdevol bij als we kunnen.
Weet je wij zijn zeker, als iets aan ons meisjes overkomt, gaan we weer om een arme stakker, nog een liefdevolle thuis te geven.


                                                                   
Ons Luna, is ondertussen goed hersteld van het eten van die Taxus bladeren, mijn vriend is direct dat moment begonnen, met een groen doek voor die bomen te spannen.




 Eenmaal het doek ervoor was gingen ze beiden heel vreemd gaan kijken aan het doek, ze begrepen het niet goed dat hun aarde putje weg was, alsook de bomen.



Luna, was zich aan het afvragen, of nergens nu geen gaatje meer was.

Maar een ding was zeker, wij waren nu gerust dat ze, ze niet meer kon opeten, want als je ziet, dat ze zich niet goed voelen, of raar gaan gedragen, probeer dan maar uit te vissen wat er aan de hand. Ik heb nu nog niet de mogelijkheid gehad om hun zandbak te maken, maar die komt zeker en vast.

Zo dat was het weer, en ik hoop van harte dat er een goede thuis gevonden wordt voor het worstenhondje.
Die incontinentieproblemen, mogen toch geen belemmering zijn, er zijn manieren,om hem iets van broekje of zo aan te doen.

                                                               
                                                                  Liefs Meintje