=mijn gastenboek

zondag 20 december 2015

Onze meiden op vakantie !!!!


 
 
Hallo iedereen, and also my google+ friends,
 
Ja ook dat is alweer voorbij, maar was wel de moeite waard, en vooral heel mooi.
Nederland heeft heel mooie plaatsen, ook voor de campers.
Het is altijd opnieuw, iets prettigs en leuk, met onze meisjes.
Ons Luna komt vooraan aan mijn voeten liggen, ons Tycha in het midden van de gang, maar ons kleine meid, die wil en zal op mijn schoot liggen, in het begin was het een beetje zoeken hoe ze het comfortabelst lag , maar heb er een kussen bij gehaald, en met haar voorste pootjes en kop lig ze lekker op haar kussen, en met de rest op mijn schoot.
En zo doet ze dan haar slaapje.
 
 
 
Ik had al verteld dat we hun alle drie een tuig van K 9 hebben aangeschaft, het was dan nog afwachten hoe ze er mee zouden omgaan.
En we hadden ook beslist dat we niet meer met alle drie samen gingen wandelen, met Lady en Tycha is dat geen probleem, maar met Tycha en Luna, is het meer als een probleem, want die twee hebben heel veel macht, en ze willen constant spelen, maar dat past niet altijd, want op vreemde plaatsen moeten ze aan de lijn blijven, en ja, je kan wel raden hoe die tekeer gaan.
 
Ze weten nu perfect, als het tuig bovenkomt, dat we gaan wandelen, en ze weten ook heel goed, dat ze moeten hun beurt afwachten, en dat lukt perfect in de camper.
 
 
Ons Lady staat ongeduldig te wachten om te gaan wandelen.
 
 
Ons Tycha geniet van haar wandeling, ook zij is veel kalmer als ze alleen gaat wandelen.
 
 
En ook ons Luna is fier met haar tuig, en wacht ongeduldig op haar wandeling.
 
De Kerstmarkten, waren voor mij een goeie gelegenheid om iets voor onze meisjes te kopen, om onder de kerstboom te leggen, ze hebben alle drie een mooie trekkoord.
 
En is mooi ingepakt en ze liggen onder de kerstboom.
Ik heb gekozen voor geen glazen versiering, want ik wist al op voorhand dat er bollen zouden verdwijnen uit de boom. En ze zich zouden bezeren.
En ja hoor vanmorgen stond ik op, en ons Luna had al een ster uit de boom geplukt en wat kleiner gemaakt.
 
Maar er hangt voldoende in.
 
Normaal gezien hadden we met ons meisjes nog een paar dagen naar Frankrijk gereisd, maar dat lukt niet meer, daar ze deze week de nieuwe boiler komen plaatsen, en ik op 30 dec opnieuw naar de dagkliniek moet voor mijn infuus Remicade.
 
We zijn al een klein beetje aan het speculeren, waar we het groot verlof heen willen, en ik heb drie bestemmingen in mijn hoofd.
Ten eerste naar Spanje, een weekje helpen in de Refigio, van Shin, dus naar Malaga, is ongeveer 2200 km.
Oftewel toch nog naar Kroatië ongeveer 1400 km, of naar Bretagne. 
 
Er hangt veel af van de temperaturen die op dat moment zijn, daar ik niet tegen de warmte kan, en ook ons Tycha niet.
 
Nu gaan we richting de feestdagen, en ik wens dan ook iedereen
 
Een Prettige Kerst
En een Gelukkig Nieuwjaar,
 
 
En vooral een 2016 zonder dierenmishandelingen.
 
 
Groetjes   Meintje
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

dinsdag 8 december 2015

Ons Tycha is zo humeurig.




 
 Hoi allemaal,
 
Als ik nu zo naar onze meisjes kijk, zijn die eigenlijk nog heel ver weg in dromenland.
Ieder heeft zijn plaats.  Maar ons Tycha is de laatste dagen erg humeurig.
Ze kan niet veel verdragen, haar incontinentie is wat erger geworden.
Steeds is ze aan het likken aan haar  voorpoot, ze is aan haar poten heel gevoelig, en kan het niet hebben dat je er aankomt.
 
 Ze is steeds aan het likken, misschien ergens iets tussen haar tenen.
Aan haar poten kan ze niks verdragen, daar als ze puppy was heel veel infusen geprikt zijn, en dat is ze niet vergeten.
Ik heb de dierenarts gebeld voor een afspraak, en morgen om 15 u 30 mag ze gaan.
Ik moet zeggen, ze rent en speelt, en toch scheelt er iets.
Maar dat zullen we morgen vlug weten.
Daar ze ook haar spuit tegen rabiës mot hebben, want wij vertrekken  donderdag voor enkele dagen, en het moet in orde zijn met ons meisje.


 
Ons Tycha,
 
Met de andere twee meisjes gaat het prima.
Vooral met ons klein rattenvangertje, we noemen haar zo, omdat ze zo vinnig is.
Maar ook zo super lief.


Ons Tycha en ons Lady met hun trekspelletje.

 
 
Dat is ons poppemie, sierlijk, die speelt met niks van speelgoed.
Wel speelt ze heel graag met ons Tycha, dan laat ze haar aan Tycha haar staart hangen.
Dat zijn echt beste maatjes die twee.
 
Ze hebben nu elk een Julius- k9 tuig, en moet zeggen, daar lopen ze heel graag mee, en ook voor ons is het beter, daar hun gewicht beter is verdeeld.
Daar ze alle drie nogal trekkertjes aan de lijn.
 
Ik koop ook heel graag speelgoed voor hen, maar oftewel is het na een kwartier kapot, oftewel vinden ze het helemaal niet leuk, en kijken ze er niet naar.
 
Dus heb ik mijn creativiteit maar boven gehaald en zelf wat dingen gemaakt.
Ons Tycha is verslaafd aan haar tennisbal en haar Oscar.
Ons Lady aan haar Mientje haar beertje.
 
En Luna aan de Kongs, het liefst geeft ze , ze alle drie bij haar.

 
Hier heb ik een tennisbal in een oud sjaaltje geknoopt, en die worden echt gegeerd .
 
 

 
Hier heb ik ook een oud sjaaltje voor gebruikt, het wiel waar niemand naar omkeek is nu hun trekspeeltje.

 
En Luna die waakt, over de drie Kongs, zijn wel al leeg gegeten door de anderen hoor.
Maar ze denkt, ja misschien vind ik nog iets in dat bochtje.
 
Kijken er echt naar uit om aan te zetten met onze meisjes.
 
Zo hopelijk is alles goed met ons Tycha morgen, maar zet het wel in mijn volgende blog.
 
 
 
Groetjes Meintje
 
 
 
 
 
 
 

zaterdag 21 november 2015

Onze kleinste maar oudste ukkepuk Lady in de spotlights

Goedenavond iedereen, Good evening my google +friends,
 
Ja, onze honden zijn alles voor ons, en elk apart verdienen ze eens om op de voorgrond te staan.
Ons Lady is onze derde adoptie hond van Shin, ik blijf erbij het is een pracht organisatie, die alles maar ook alles doet, om de honden en poezen, uit de dodingsstations te houden.
Wij gaan regelmatig naar de site van Shin kijken, maar ook ben ik een beetje verslaafd aan het natte neuzen nieuws.
Ik vind dit echt geweldig hoe mensen tevreden zijn van hun nieuw familielid.
En op de site zagen we dan in mei van dit jaar, de kleine Spaniël  staan.
 
 
Ze was  in gedachten, treurige ogen.
Ze vroeg zich waarschijnlijk af, wat heb ik misdaan, dat ik zo een zware straf krijg???
 
 
Haar naam was Luna.
 
En haar verhaal, we konden lezen, dat ze jaren uitmaakte van een gezin, en dat ze haar plots niet meer moesten, zomaar, zoals je van een paar kousen met gaten afscheid neemt.
En toen stond ook nog te lezen, dat de eigenaar ze had gedumpt in het dodenstation.
Daar zat onze arme ukkepuk te wachten, tot het haar beurt was om deze wereld te verlaten.
 
God zij dank waren de mensen van Shin er, die haar onder hun hoede namen in het asiel.
En haar zo van de dood redden.
Mijn vriend en  keken elkaar aan, want in ons hart waren wij al verloren.
Maar wij gaan niet over één nacht ijs.
We hebben dat besproken, maar vooral doordat wij heel veel weg zijn met de mobilhome, of er wel genoeg plaats en capaciteit was voor drie honden met een rugzak.
Moet wel eerlijk zeggen, we waren daar nu wel vlug uit
Want er kon er nog altijd eentje bij.
We hebben dan contact opgenomen met de bevoegde persoon, en bleek dat ze geserveerd was voor Nederland, en bij overmaat van ramp, stond ze ook gereserveerd als die ene adoptant zou afhaken.
We vonden dat enerzijds zo pijnlijk aan, en anderzijds waren wij natuurlijk blij voor haar, dat ze die gouden mand gevonden had.
Als er iets veranderde gingen we op de hoogte gebracht worden.
We hadden daar natuurlijk niet meer op gerekend.
Een paar dagen nadien, kregen we een e-mailtje, dat als we nog geïnteresseerd waren in Luna, ze was vrijgegeven.
Tuurlijk waren wij dat.
Wij hebben alles geregeld, en de week daarop ongeveer 13 mei kwam ze in Zaventem aan met nog een paar andere honden en poezen.
 
En wij waren op tijd op de vlieghaven, om ons meisje op te vangen.
 
 
 
Dat was de eerste kennismaking, met Luna, nu Lady, daar wij al een Luna hadden.
Onze ogen kruisten elkaar en ik wist dat zit goed.
 
 
De kennismaking met ons Luna en Tycha gebeurde op neutraal terrein, en dat super.
Ze aanvaarden haar meteen, ze liet haar niet overrompelen hoor, ze stond haar mannetje.
Na een paar dagen was ze volledig zindelijk, samen met de anderen ging ze naar buiten.
 
 
 
 

 
Ze wijkt geen moment van mijn zijde, overal volgt ze mij.
Komt ze achter mij aangelopen.
En als ik denk dat ze slaapt, en ik mij rechtzet, zijn op slag haar kleine oogjes open, om mij te doen verstaan, hela waar ga je naartoe???



 
Ze is heel nieuwsgierig
 
 
 
Ze houd absoluut niet van natte pootjes.

 
Ze houd enorm van rollebollen
 
En van kattenkwaad uithalen, daar staat ze voor op de eerste rij samen met ons Luna.
En dan wordt de vulling er terug ingestopt, dichtgenaaid en kunnen ze opnieuw aan de slag.

 
Als ons meisje moe is, dan wil ze toegedekt worden, net als Luna en Tycha.

 
Dat zijn ze nu alle drie samen, zijn het geen engeltjes.
Het zijn gewoonweg schatten, wij kunnen ons geen leven zonder hen meer voorstellen.
 
Worden ze verwend????????
 
JA
 
Ze hebben al genoeg af gezien.
 
 
Liefs Meintje
 
 
 


zaterdag 7 november 2015

Ons Luna in de spotlights _ Our Luna in the spotlights.











 
 
 
Goedenavond blogvrienden, Good evening, animal lovers,
 
 
 
Ons Luna, bij Shin noemde ze Candy, ze is voor 3/4 Galgo, en het andere deeltje is Labrador.
Aan alles kan je zien, dat ze meer Galgo is.
 
Ze is bij ons gekomen, wij hadden ons Tycha al , ze was ongeveer 8 maand. Maar wij hadden heel graag een tweede hond gehad, wij waren van plan om bij een puppy Golden Retriever te kopen, in een erkende kennel die zich alleen op Golden Retrievers richtte. 
Dus we gingen de zoektocht aan, op de pc, het eerste wat we tegen kwamen, was het asiel van Shin "Spaanse honden in nood"
We bleven daar hangen, en begonnen te lezen, en we hadden op dat moment zoiets van, moesten we nu eentje adopteren, die we gelukkig kunnen maken, en een gouden mand geven.
Mij moest dit geen twee keer gezegd worden, ik had al besloten, ja we doen het. Maar dan kwam het moeilijkste, want zoveel honden zochten een gouden mand en goede thuis.
We zijn ook naar geen andere site meer gaan zien, het voelde als ja hier zitten we goed.
We wilden een teefje, ons Tycha is ook een meisje.
Het eerste hondje dat we bekeken, was ons Luna, ze was 8 maanden oud, dus zo oud als Tycha.
En we haar geschiedenis bezorgde ons kippenvel, en tranen.
Ze was als puppy, samen met haar broertje en zusje, in een afvalcontainer gegooid, om levend vermalen te worden, in de vuilniskar.
Gelukkig hebben de mensen van Shin hun gered, maar voor haar zusje kwam alle hulp te laat.
Ze had direct ons hart gestolen, we hebben contact gezocht, alles is in orde gebracht, er kwam iemand bij ons thuis, om te zien of we geschikt waren, en het licht werd op groen gezet.
Maar ze moest van Spanje komen.
Natuurlijk wat dacht je voor ons duurde dat eeuwen, alhoewel alles vlug ging.
En eindelijk kwam het moment dat we haar mochten afhalen op Zaventem, het was nieuw, ons Tycha was mee, daar wij hun toch kennis wilden laten maken op neutraal terrein.
Ze waren toch met een stuk of 6 die hier in Belgie aankwamen.
Ja, mijn tranen namen de overhand, ik kon ze niet meer bedwingen, want zoals jullie wel al zullen weten, is mijn hart oneindig groot voor dieren, ze geven je zoveel terug liefde vriendschap, vertrouwen, wat je niet van alle mensen kan zeggen.
Dat moment dat ze uit de Bench kwam bestond niks meer rondom mij, ik sloot haar in mijn armen, en het was even heel even, Luna en ik. Ik voelde de klik, ze kroop heel dicht tegen mij aan.
 
 
En hier is ze dan. Luna, bij Shin Candy
Ze is super lief, het klikte direct met ons Tycha.
Ze is heel fier, ze loopt als een gazelle, gaat heel graag naar zee, en ze gaat heel graag wandelen.
Dan is ze zo zottekes.
Ik wil ook de mensen Van Shin bedanken, om zoveel honden te redden van en uit  het dodenstation, en ze dan een thuis te zoeken.
En je ziet dan in de blog van Natte neuzen, hoe gelukkig ze zijn, bij hun nieuwe baasjes.
En het is een organisatie die aan elkaar hangt, want in je eentje kan je zoiets niet.
                  Dus al deze mensen, Spanje Belgie en Nederland verdienen een bloemetje. 
 
   
Ooit zou ik heel graag de Refigio gaan bezoeken, en een weekje helpen met de dieren.                 

 
Hier hangt haar tong goed uit haar mond, ze waren met hun drie aan het crossen, dwars door het huis, want ze kunnen rondom rond.
 
Ze had haar tussen de bomen weggestoken, en Tycha moest haar zoeken, ze bleef daar zolang tot ons Tycha haar had gevonden.
Maar ik moet wel zeggen, door haar verleden, is ze van alle lawaai heel erg bang.
Het is eender welk lawaai, de stofzuiger, dozen die rammelen, echt van alles, en ook ons Tycha heeft dat door haar verleden.
Het is al beter, maar het is een lange weg.
Die wij samen met haar met heel veel liefde afleggen, en beetje bij beetje, zal het steeds beter gaan.
 
Ze was echt moegespeeld, en dan gaat ze gewoon binnen liggen, in de zetel, sluit haar ogen en ze slaapt.
Het is echt een lust om naar hun te kijken, hoe ze samen aan een doekje, of gewoon ons Tycha ga dan een handdoek halen, en ze geeft een stuk aan Luna, en dan gaan ze hun trekspelletje doen.
Die kunnen echt niet zonder elkaar.
Ik had laatst iemand die mij deed verstaan van, ja zei ze, ik zou mij toch niet in een zetel zetten waar honden in liggen, en ja dat was er al over voor mij, en ik zei heel spontaan, met een lachje, oei, dan moet je zeker bij mij niet op de koffie komen, want je zou op de grond moeten gaan zitten, want mijn honden liggen lekker in de zetel, en het was gedaan met haar commentaar.
Ik hoef geen luxe, in een huis waar ik mij niet zou durven in bewegen, daar moet leven zijn, van onze meisjes
Ach mensen kunnen zo raar uit de hoek komen.
Ik houd van onze honden, meer dan van mensen.
Maar ik wil hier wel aan toevoegen, mensen die mijn vertrouwen waard zijn, die echte vrienden zijn, alsook dierenvrienden, ook zij hebben een plaats in mijn hart, en ik zal voor hen opkomen.
En mijn vriend en onze kinderen, staan op de eerste rij.
Ook Shin zullen wij trouw blijven, als een van onze meisjes naar de hondenhemel gaat.
Maar dat zal nog heel lang duren hoor.
 
Ik wil jullie ook vertellen, dat ik verslaafd ben aan hondenspeeltjes meebrengen voor hen.
Overal waar ik ga of kom, zoek ik een afdeling met hondenspeeltjes.
Voor ons Luna heb ik nu een nieuw tuigje besteld, knalrood heel mooi, als ik het heb zet ik wel een foto in mijn volgende blog.
Mensen, houd van dieren, en verzorg ze met al de liefde die je in je hebt.
In mijn volgende blog zet ik ons Lady in de Spotlights, ook zij zat te wachten in de dodencel, tot het haar beurt was.
 
 
Liefs Meintje
 
 

 


 
 
 
 
 



vrijdag 23 oktober 2015

Nieuwe hondenbank gekocht, en hun tuin avonturen.


 
Goedenavond iedereen, Good evening my google+ friends,
 
Het is even geleden, maar zijn er met hen een paar dagen uit getrokken.
Dan wat werk in de tuin want ja, de herfst is in het land, en rondom ons domein', zijn we omringt door eikenbomen, en met kilo's komen ze naar beneden.
Het is een mooi jaargetijde, de bladeren die verkleuren, prachtig, maar met het gevolg, dat ze nu ook gaan afvallen.
 
Maar s 'avonds lekker in de zetel, als we plaats hebben, het is net of de meiden weten het, want als ze hebben gegeten, haasten ze hun echt om de beste plaatsjes in te nemen.
Ik kan jullie verzekeren, ze gaan alle drie dwars over de zetel liggen, en zo is er nog heel weinig plaats over.
Als je dan eindelijk een plaats hebt veroverd, komen ze lekker tegen je aanliggen, ik heb nooit koude benen of voeten, want ons Lady, ligt steeds heel dicht tegen mij aan, die wijkt echt geen meter van mij.
En dat was al direct zo, als we haar gaan afhalen zijn in Zaventem.
En ons Luna, ligt aan de andere kant tegen mij.
Ons Tycha, die ligt steeds bij mijn vriend. 

 
 
Dus dicht bij mijn vriend zitten, dat zat er niet meer in, en ja hoor ik ben een knuffelbeest.
Wij zijn op zoek gegaan  naar een nieuwe bank voor hen.
 
 
 
En we hebben er ééntje gevonden, hele zachte kussens, ze hebben ook hun donsdeken, en de eerste die het wou testen was ons Luna zoals je hier kan zien.
Ze is ruim genoeg voor de twee grote honden.
En daarna kwamen ook de andere twee het uit proberen.
 
 
Dan was het ons Tycha haar beurt.
 
 
Ons Lady ging het ook eens proberen, samen met Luna, en zolang ik niet in de zetel ga zitten, blijft ze mooi, in de hondenbank.
 
En zo is het dilemma weer opgelost.
 
Achteraan in de tuin hebben wij een spiegel staan, ik heb al een paar keer van plan geweest hem weg te doen.
 
Maar wat mij iedere keer weer tegenhoud is, als onze meisjes de tuin in crossen, is ons Lady haar eerste halt aan de spiegel.
Daar gaat ze dan zo boos in kijken, dat ik een lach niet kan onthouden, en daarom laat ik hem staan.
 
 
Dan de bloembak, die ik met heel veel liefde heb aangemaakt, het was de bedoeling om hem vol te planten met rozen, mijn lievelingsbloemen.
 
Niks maar ook niks, is daar van in huis gekomen, om de simpele reden, dat Luna hem heeft opgeëist.
Ik heb dan maar de rozen verplant vandaag, want er komt anders geen bloem meer aan.
 
 
Ik zal proberen, om  er volgend jaar zonnebloemen te planten.
 
Even over ons Karo,
Die heeft het echt naar haar zin hoor, ze woont bij de Kevin, maar ze wil niet constant binnen blijven, wat ook niet hoeft.
Ze kan binnen en buiten.
In onze straat mogen geen auto's rijden, dus geen gevaar. Ze eet mooi haar krokjes bij de Kevin, en bij ons komt ze haar vlees eten, en bij de buurvrouw gaat ze ook eten.
Nu loopt hier nog een poes ze lijkt een beetje op ons Karo, ik heb haar Emelie genoemd, en ik moet zeggen ze luistert heel goed naar haar naam. En ze gaat hier niet meer weg, wij ontfermen ons ook over haar, ze heeft eten een slaapplaats, en we gaan ze laten steriliseren, en we doen elk de helft.
 
 
 
 

Ons Karo is aan het eten, en Emelie zit op wacht bij mijn buurvrouw. Zijn toch twee poezen die we kunnen een thuis geven.


                                                      Zo dat was het weer voor vandaag.

                                            Nog een fijne avond, en tot de volgende keer.


                                                                    Liefs Meintje





                                                     

 
 
 
 
 
 
 
 
 















 
 
   
 
 
 

zondag 11 oktober 2015

De kong doet hier zijn intrede.



 
 
 
                                                                       Goedemorgen,
Ja hier zijn we dan weer, er liggen er hier drie te snurken, als kleine varkentjes, alhoewel kleine??
Zoals jullie al wel weten, houden ze niet van poezen, tot mijn grootste spijt. Maar wij zitten hier wel in een omgeving, waar heel veel zwerfpoezen rondlopen.
En eerlijk gezegd maken ze er met hun drie soms een opera van, waar je oren van gaan tuten, dan vliegen ze naar het raam, hun haren recht. Dus daar moeten wij echt iets op vinden, want hun gedrag is alles behalve fatsoenlijk.
Hebben al verschillende methoden geprobeerd, maar is goed voor eenmaal, en dan is het over en out.
Ze hadden ons ook gezegd om een blikken doos te vullen met kleine steentjes, dat het goed lawaai maakt. En als ze dan buiten naar de draad vliegen voor de poezen, dat gooien, niet op hun natuurlijk, maar dat ze schrikken  van het lawaai en hun aanzet onderbreekt.
Ik moet wel zeggen dat lukt prima buiten.
Maar dat kan ik binnen niet toepassen, of ik mag een glasfabriek afhuren, voor nieuwe vensters iedere keer.


Dus moest ik op zoek naar iets anders
Wij zijn toen gisteren naar de dierenspeciaalzaak, een Kong gaan bijhalen voor ons Lady.
Tycha en Luna die hadden er ééntje, maar die hadden er geen aandacht voor.
Tuurlijk niet, er zat niks in, wat er natuurlijk niet was, was een soort paté dat je daar kan insmeren, speciaal voor honden.
Maar die gaan we straks ophalen.
 


Voor ons Lady moesten we geen grote kong halen, want de schat kan hem niet dragen.
Natuurlijk wou ik dat ook uitproberen, maar door gebrek aan het smeersel, heb ik kleine worstje gebruikt die ik wat plette, want anders viel dat er zomaar uit.
En nu was het wachten tot een poes voorbij kwam, en ja hoor, er was nog maar een puntje van een staart te zien, en het blaf concert startte.
 
En ik zei, kijk is wat ik hier heb, en alle drie die koppen, waren direct op mij gericht.
Op een tel van een seconde stonden die bij mij, ik liet ze even aan die kong ruiken.
En de aandacht van de poezen was onderbroken.
 
Ik gaf ieder zijn kong, en dat was hup en op de bank.
 
En hieronder kan je dan zien wat de resultaten zijn, en ja ik zal dit nu iedere keer proberen op die manier,  hun aandacht weg te trekken van de prikkels, die hun aanzetten  tot blaffen.
 





 
Ik laat hun wel niet spelen met de kongs, daar het anders geen uitdaging meer is.
Die worden dan weggenomen, gewassen, en aan de kant gezet.
Nooit niet voor lang denk ik want poezen zijn hier schering en inslag.
Maar zolang het werkt, is het een stap vooruit.
 
Het zijn net drie engeltjes.
Ja wij zien die O zo graag, en dan te bedenken, dat zoveel dieren worden mishandeld, waar je zoveel troost, vriendschap en vertrouwen bij vind.
Véééééééél meer als bij sommige mensen.
 
Dat was het weer voor nu.
 
 
Liefs Meintje