=mijn gastenboek

vrijdag 24 april 2015

Ons Tycha wandelt opnieuw op een lijdensweg.


 
Goedenavond,
 
 
Na haar zware ziekte die ze als puppy had, is ze echt nooit gezond meer geworden.
In die zin, ze bleef last en ongemakken hebben van haar heupen . Had voor alles een hele grote angst, stofzuiger, haardroger, alles wat lawaai maakt.
Ze stond constant onder toezicht van de dierenarts samen met ons Luna, maar moet zeggen Luna is een hele sterke meid.
 
Vorige week begon ze weer erger te manken, en dachten, dat ze te wild hadden gespeeld met elkaar.
Want Luna vind het heel plezant om aan Tycha haar staart te gaan hangen, of in haar achterpoten te bijten.
Dus we bleven alert, en we hadden al rap door dat dit niet de oorzaak was.
En we gingen ook naar zee voor het weekend, dus lieten we maar meteen de dierenarts komen.
Haar verdict klonk niet zo hoopgevend.
Ze denkt dat ze HD geeft, (heupdysplasie), maar zegt ze we gaan eerst proberen met een inspuiting tegen een ontsteking, en pijnstillers, ze kwam s 'anderendaags terug om nog een spuit te geven.
Maar het zijn enorm pijnlijke spuiten, ocharme mijn schat, en daar kwam zo een dikke bobbel op te staan.
Ze mag geen lange wandelingen meer doen, en ze mag niet meer crossen aan zee.
Dat was nu wel haar favoriete sport, achter haar tennisbal crossen in het water, vragend kijken, alé kom jij er niet in, en dan hadden we met ons drie heel veel pret.
Tycha Luna en ikzelf.
 
 
 
Dus we vertrokken toch maar naar zee, daar er meer is dan water.
Door de pijnstillers was ze heel rustig, maar ze raakte moeilijk de zetel op, en moesten haar meehelpen.
We hielden ons zeker aan de afspraak met de dierenarts, niet wandelen, en naar het water.
Het was dan ook heel koud aan zee, en bleven aan de mobilhome, lekker in het zonnetje, en onze twee meisjes, waren echt lui.
Luna had al helemaal geen zin om buiten te liggen, en nestelde haar op haar slaapplaats.
 
 
 
Luna
 
Ja, zijn twee grote bedden in de mobilhome, en zij slapen in het grote bed beneden, en wij boven.
Tycha die lag bij ons buiten, want die moet steeds bij ons zijn.
Op een gegeven moment, zag ik Tycha steeds maar aan haar bil likken waar ze de spuit had gekregen, en waar die bult zat.
Ik ging toch maar een kijkje nemen, ik zag direct dat er iets was aan haar reactie.
Toen ik keek schrok ik zo hevig, het waren twee open wonden, van het aan bijten en likken.
Wij hebben direct de dierenarts gebeld, en we moesten er zalf aansmeren, tegen infecties.
Als we thuiskwamen, direct de dierenarts laten komen, weer andere medicijnen gehad, en ze kwam s 'anderendaags terug.
 
Maar Tycha bleef daar maar aan likken en de wond werd groter en groter en vol etter.
 
 
We moesten de medicatie opspuiten en de gel opsmeren, en haar een windsel aandoen, zodat ze er niet meer aankon komen.
 

Ze kwam er ook niet meer aan, maar s'nachts waren daar niet bij, en als ik s 'morgens opstond was het verband eraf getrokken, met als gevolg een ganse nacht daar zitten aan likken, en weer is dat gat dieper, hebben haar nu een volledig pak aangedaan, die Luna aanhad toen ze geopereerd is van die steen in haar darmen.
Dat blijft redelijk goed aan, maar ze likt er dwars door, en weer hetzelfde. Ik heb haar nu verzorgd, haar pakje aan, maar nog een verband bovenop haar pakje.

Heb vanmorgen naar de dierenkliniek gebeld, en morgenvoormiddag om 10u30 mogen we er zijn.
Want dit mag niet blijven duren, want als het tot op het bot komt, is het vechten.
Dus we gaan zien wat ze morgen gaan doen in de dierenkliniek.
Ik plaats het verdict morgen hieronder .

Onze meisjes zijn alles voor ons, en ja je kan nu wel zeggen met adoptie dieren is altijd iets, maar niks is minder waar. Wij zouden direct dezelfde keuze maken, asieldieren zijn schatten, maar geef ze tijd om hun aan te passen, hun rugzak beetje bij beetje minder zwaar te laten wegen, het belangrijkste is liefde en geduld.
En je hebt een vriend voor het leven, die voor jou zijn leven zou geven.

Ik wens jullie verder nog een fijne avond en tot morgen. 


                                                    Liefs Meintje