=mijn gastenboek

maandag 25 januari 2016

Ons Lady, is te zwaar, ons Luna wordt zo aanhankelijk en Tycha, doet even zot als altijd.





                       Goedenavond beste dierenvrienden, en zeker ook al mijn Google friends,


Wij zijn volop aan het veranderen in de chalet, en begonnen aan de kast af te schuren, omdat ik die in de  white washe wil, en het lawaai maakte ons meisjes zo bang, en lagen met hun drie heel dicht tegen elkaar aan. Ocharme, maar ja moest gedaan worden, en heb het anders opgelost, met de hand geschuurd en een zachte doek. En zo kan ik weer verder.

        Ons Lady is een beetje te zwaar, ze weegt 14,8 kg, en mag maar een 10 a 12 kg wegen.
Dus ik vroeg aan de dierenarts of ze dieetvoeding moest krijgen, en hij zei neen, je moet haar korrels met de helft verminderen, ik zei hem ja ze krijgt nu al niet zoveel, ja zegt hij toch te veel.
Je verminderd de helft van haar korrels en geef haar fruit of groenten erbij, zodat haar maag toch gevuld is maar toch minder calorieën binnen heeft. Ik heb geluk  dat Lady alles eet van groenten en fruit. En ons Tycha bijna alles die eet juist niet graag boontjes.
                                                                   Dus ik wacht nu af.
Maar ze blijft vinnig hoor, ze rent heel hard de tuin rond, samen met de anderen, en maakt haar goed hoorbaar voor de poezen die hier komen eten. Want ze zijn niet zo poes gezind. En dan zit ze op een kussentje in de zetel, voor de venster.
 
En dat kan ze daar lang volhouden hoor.
 
Ons Luna,
 
Die is de laatste dagen zo aanhankelijk geworden.
Superlief was ze al altijd ons poppemie, maar als ik in de zetel ga zitten, kom ze direct naast me liggen heel dicht, en Lady langs de andere kant, ze plakken als het ware tegen mij aan.
En voor ik ga slapen dek ik haar mooi toe, want ze wil anders niet slapen.
 
Dan komen juist haar kop en poten eronderuit, haar donsdeken is zowat haar knuffel.
Wij hadden vorige week de deur van de slaapkamer open gelaten, maar daar staat een kinderpoortje zodat ze niet op de slaapkamer kunnen, en ze was zo onrustig, en plots zag ik iets zwart het poortje over zweven, ik was zo geschrokken, en ik had s 'avonds juist naar een aflevering van Game of Thrones gekeken. En ja hoor het was ons Luna.
 
Ons Tycha, die is nog altijd even zot, en ze houd haar voorlopig nog steeds goed.
Met ons Karo is ook alles dik in orde, ze komt haar vlees hier eten, haar korrels bij de buren, en slapen gaat ze bij onze Kevin.
Maar lopen hier nu verschillende poezen die honger hebben, en ja voor dat beetje eten, ik kan het niet over mijn hart krijgen, om ons Karo en Emelie te laten eten en de anderen niet, dus eten ze elk om beurt.


Dit is Emelie, mijn buurvrouw heeft haar ook laten steriliseren en een chip laten plaatsen, zoals wij hebben gedaan met ons Karo.




















Dit is onze Karo.




 
Dit is White Pow, zo noem ik haar.



 
 
En dit is zwartje, met lange haren, en dan hebben we er hier nog een paar.
Maar het is wel zo, ze komen eten, en dan zijn ze weer weg, en komen juist terug om te eten.
We zijn zo een beetje ons verlof aan het bekijken, en gaan waarschijnlijk voor een maand naar Spanje, naar Malaga, naar het asiel waar onze meisjes van komen, dat is zo een 2300 km.
En daar een weekje gaan helpen, vind ik super tof.
 
Maar eerst bekijken wanneer ik naar het ziekenhuis moet voor mijn infuus.
 
 
Zo dat was het weer.
 
Liefs Meintje