=mijn gastenboek

dinsdag 8 maart 2016

Ons Luna heeft verlatingsangst, en de poezen komen smekend eten vragen.







 
 
Goedemiddag, alsook my google+ friends,
 
Het is al weer een tijdje geleden, dat ik hier nog iets heb neergezet, ik weet het wel is niet van mijn gewoonte, maar heb een hele goeie reden hoor, ik heb er een dochter haar vriend en een schat van een kleindochter bij.
En daar is nu extra tijd en aandacht naar gegaan.
Maar nu ben ik er weer, en een beetje met het probleem van ons Luna, ze heeft namelijk al een paar weken erge last van, verlatingsangst, en het is niet overdag, maar s'avonds als we gaan slapen.
Als ik overdag op de bank ga zitten, of mijn vriend maakt niet uit, dan komt ze heel dicht tegen ons aanliggen, want ze moet ons voelen, en dat gaat heel intensief, ze strengelt haar poten, zo tussen ons dat ze zeker is als we gaan rechtstaan, dat ze wakker is.
Nochtans er is niks speciaals gebeurt, dat aanleiding geeft gegeven, tot dat gedrag.
Ze voelt het gewoon aankomen, s'avonds laten we hun buiten, ons Luna wilt niet.
Dan wordt ze al onrustig, we stellen haar dan gerust, alé dat proberen we althans.
Maar dat lukt niet, en dan gaat ze in de badkamer zitten, tot we ons gewassen hebben, tanden gepoetst en ze wijkt niet.
Dan krijgen ze een nachtzoen, en moeten we vlug zijn om de slaapkamerdeur open en dicht te doen, want ze loopt ons pardoes omver.
We horen ze dan over en weer lopen en ze is dan aan het miezen.
Gisteren hebben we de deur open gelaten, er staat een rekje zoals voor de kindjes aan de trap, maar daar ging ze finaal over.
Dus nu probeerden we daar nog iets voor te zetten dat hoger kwam, en had aan de deur een kussen gelegd zodat ze dicht bij ons kon liggen, en toch niet op de slaapkamer.
En dat ging, vrij goed, en ons Lady kwam direct bij haar liggen, ons Tycha bleef lekker op de bank liggen.
 
Er was nog wat gepiep van ons Luna, en dan is ze ook in slaap gevallen.
Nochtans zitten ze nooit lang alleen, maar overdag geeft ze daar geen last van, is alleen s'avonds.
Ik ben de ganse dag thuis, dus dan ziet ze mij, en komt ze dicht tegen mij aanliggen, dat doen ze alle drie, super is dat.
Mijn gedacht is, dat ze gewoon dicht bij ons wil slapen, ons poppemie.
Maar dan willen ze dat alle drie, en kan jullie verzekeren, dan mogen wij wel naast het bed gaan liggen. haha.
 
Luna


 
Tycha

 
Lady
 
 
 
En nu even over de poezen, die smeken om eten te krijgen.
Het is erg triestig hoeveel poezen hier aan hun lot over gelaten worden.
Ja ons Karo, is aal dagen op post, wat ook normaal is, die is bij onze Kevin, maar daar geeft een hele grote witte kater haar uit haar verwarmd doosje gejaagd.
Daar Karo niet wil binnen leven, heb ik voor haar een hele dikke warme fleece in de tuinzetel gemaakt, en daar komt ze nu slapen.
En ik garandeer jullie, ze heeft het lekker warm hoor.
Dan komt ook de grote kater hier om eten vragen, wat ze ook krijgt, dat zouden mensen moeten zijn die verhuist zijn, en ze hebben het arme dier achter gelaten.
Dan hebben we Michael, dat is een oude Perzische kater, van hier ergens achter, waar ook niet naar gekeken wordt, want zijn haren zitten in klitten, ik kan al wat dichter komen, maar doe alles langzaam om hem niet bang te maken, en elke morgen om 8 u zit hij hier braaf te wachten, voor eten.
Dan hebben we Emelie, is van mijn buurvrouw hierover, en echt die heeft helemaal niks te kort hoor, maar die komt zo eens kijken, en is weer weg.
En dan zijn er nog zo een paar die elk om beurt komen een hapje nemen.
Wij kunnen dat niet, hun laten met honger lopen, het is allemaal al erg genoeg, voor die arme dreumes.
Ons Karo hebben we dan vorige week ontwormd en een pipetje voor de vlooien.
 
Wij hopen dat het heel vlug Mei is dat wij kunnen vertrekken naar de Refugio.
Kijken er echt naar uit, onze meisjes hebben alle spuitjes gehad, en zijn met alles in orde.
Dus meer moet dat niet zijn.
 
Zo mijn vrienden was weer even een update van onze Shin lady's.
 
 
Liefs  Meintje.