=mijn gastenboek

vrijdag 8 april 2016

Dat eerste gevoel van de lente, onze meiden hadden het echt naar hun zin.


Goedenavond, ook mijn Google+ friends,

Het was super het weer vorig weekend, dat hadden onze meiden ook begrepen, want ze waren zo druk en zottekes.
Het werd wel eens tijd ook voor de mens, want dat grijze natte weer is ook maar niks, en de mensen verlangen echt naar de zon.

We zijn ook een paar dagen naar zee geweest, met ons meisjes, was toch al een lange tijd geleden, en ook dat wisten ze te appreciëren hoor.
Ons Luna en Tycha, die zetten het op een spurt richting zee, en vlogen het water in, ik dacht al alé meisjes niet zover hé.
Maar het viel mee, was ook nog vroeg zo rond 7u30, dan hebben ze het strand en de zee voor hun alleen.


En dat vinden ze natuurlijk super.
Ons Lady die is niet zo water gezind, ze blijft er steeds een eindje van weg.
Zij wordt ook niet direct los gelaten, ze ligt wel aan een hele lange lijn, en dat is ook fijn.
Eenmaal de grote uitgeteld zijn, dan kan ons kleintje even los, en dan zet ze het op een crossen, dat is zo een kilometer ver, en dan keert ze even snel terug.
Ik moet zeggen ik houd steeds mijn hart vast, als ze zo ver weg is.

 Maar ik heb nu wel het voordeel, ze kan niet zonder mijn nabijheid.


 Maar het is echt genieten, als wij hen zo zien genieten.

En als ze dan moe genoeg zijn, gaan we terug naar de mobilhome.



 Ze zijn dan kletsnat, en vol met zand, eenmaal aan de mobilhome, worden ze goed afgedroogd en geborsteld, en ik kan jullie verzekeren er komt wat zand uit hoor.


                                  En daarna is het slapen, en dan horen we die niet meer.

                               En dan vorige week hadden ze hier het moment van hun leven.

Ik moet nu wel zeggen, iedere morgen houden Luna en Tycha, hun spelletje.
En neen die kunnen niet spelen op de grond, dat moet gebeuren op de bank.
Hoeveel keer ik hun donsdeken goed moet leggen, dat laat ik in het midden, en ons Luna is zo eentje als ze ziet dat je haar deken goed legt, springt ze eronder, en dan kan je niet meer verder.









En dan gaan ze naar buiten, en is er geen houden meer aan, eerst worden de poezen weggejaagd door hun, want het is hun tuin.
                       En dan , ja jullie kunnen het zien, het zijn net twee uitgelaten veulens.
En ons Lady, ja die is niet van bij mij weg te denken, ze is steeds in mijn buurt.
 Dit was heel mooi gras, nu schiet daar niks meer van over, en het liefst gaan ze in die aarde rollen.





 Dit is de voorkant van de tuin, op een dag lag het grasperk er zo bij, van hun crossen.
Dan is er nog een groot stuk tuin, naast het tuinset, en dat heeft ook moeten inboeten, daar gaan we gras bij zaaien, en dat stukje hier, komt kunstgras, dan kunnen ze zot zoveel ze willen.

                           Nog vier weken, en we vertrekken naar Malaga, specifiek Mijas
We gaan onze vierde Resque hond ophalen, haar redden uit het dodingsstation.

                                            Zo dat was het weer, warme groeten van

                                                                           Meintje