=mijn gastenboek

maandag 12 september 2016

Update van ons Ella




                                               Hallo dierenvrienden,

Ik weet het is al een tijdje weer geleden,en heb zoveel mogelijk tijd gestoken, in ons vierde adoptie hondje.
Ons Ella is nu vier maanden bij ons, en  ze is erg bang van alles, wat geluid maakt , ze is zo bij ons gekomen, ik zie een beetje beterschap naar mij toe, ze wil alleen bij mij komen, wat heel pijnlijk is voor mijn vriend, als andere mensen naar haar toekomen, om te aaien, schiet ze als een pijl in een boog weg.Staart heel diep tussen haar poten. Het is echt triestig om het beestje zo te zien, de dierenarts zegt ook misschien kan ze zelf dit trauma nooit meer overwinnen, en het moet verschrikkelijk geweest zijn wat ze heeft meegemaakt.

Het liefst verblijft ze zo dicht mogelijk bij ons Lady, zij wordt acht jaar, maar ook een schat van een hondje, die wijkt geen meter van mijn zijde.
Hierboven op de foto gingen ze mee naar de markt, en de mensen die dachten echt dat ons Ella zoveel schrik van ons, dat die ons vroegen wat er aan de hand was met Ella, en we hebben toch zo een paar keer ons verhaal mogen doen, waarna we alle respect kregen toe gewezen. Maar zelf zouden ze haar niet moeten, en ja hoor dan schieten mijn ogen al vuur, en moet ik echt op mijn tong gaan bijten, om een antwoord te vermijden, want zo los je het niet op.
Ik zeg dan alleen maar, ach man je weet niet wat je mist aan vriendschap en trouw, want dat is iets wat je beste vriend je niet kan geven.
En het is gedaan, ze zwijgen.

Ik weet, als het over dieren gaat, heb ik een scherpe tong, en die zal ik altijd hebben.
Ik zal ze verdedigen met hand en tand, er wordt al genoeg misbruik van gemaakt.
Maar nu terug naar ons Ella, het is hier in België nu echt warm weer, dus verblijven we veel buiten, ze hebben hun bad met water buiten staan, maar het liefst van al dappen ze een put in de aarde waar ze dan gaan inliggen.Ons Ella houd zich afzijdig en kruipt zover mogelijk weg onder een struik, wat echt zielig is, maar betekend ook dat ze haar daar veilig voelt.








Als er niemand in de buurt is van andere mensen, dan zal ze bij mij in de buurt komen liggen, terwijl de anderen hun zotte toeren uithalen.






























Terwijl ons Tycha haar napje doet, in de tuinstoel aan de tafel.



Daar kan ze echt van genieten, ze zijn eigenlijk alle vier, echt heel lief elk met hun eigen trauma en fratsen.
Ik kan ons Ella dan zo lekker toestoppen, en ze geniet van de aandacht, met de nodige schrik.
Deze morgen kwam ze haar kopje heel dicht tegen mij aanvlijen, kreeg ik likjes, wat kan er nu mooier zijn dan iemand zijn vertrouwen te winnen, is dat nu dier of mens dat maakt niet uit.






Ons Luna ja die krijgt, heel rare manieren, die echt niet leuk zijn, dat mensen zeggen, doe dat toch weg, dan zeg ik gewoon hij zijt niet goed zeker.
Maar daar vertel ik later over.
Want ze zitten al te wachten om hun tandenstick, dat krijgen ze elke morgen, en ze weten dat al goed hoor, het is een echt ritueel geworden.

Vorige week zijn we een paar dagen met hun met de camper naar Nederland geweest, en ze waren daar echt in hun sas, moet zeggen ook ons Ella, haar staartje de hoogte in en kwispelen, en voor dat alleen doen we het al. Ze leefde.


Zo en nu moet ik aan de slag.

                                                       Lieve groeten


                                                     Meintje