=mijn gastenboek

donderdag 19 oktober 2017

Up date van Louis




                                                                     Goedemorgen,


Onze Louis doet het super,hij heeft deze week zijn tweede bezoek aan de dierenarts gebracht.
Hij was heel braaf,hij zat rond te kijken, uit zijn bench,hij volgde de dierenarts waar hij ook ging.
Ik moet wel zeggen hij kwam heel dicht tegen mij aangekropen,en hij bleef daar mooi liggen.
Hij geeft dan zijn spuitje gekregen tegen de katteziekte,en opnieuw volledig onderzocht,en hij verkeerd in uitstekende gezondheid.
Het spuitje moet hij maar pas volgend jaar terug krijgen.
Hij heeft nu ook zijn gezondheisboekje gekregen.
Ik geef hem speciale korrels om wat aan te sterken,daar de dierenarts op de eerste consultatie zei,dat hij heel magertjes was,hij woog toen 1,5 kg,en was ongeveer 6 maand dacht hij.
Nu weegt hij 2,5 kg,en de dierenarts zei me om te stoppen met de speciale korrels,daar ze kunnen overgewicht in de hand werken.Dus krijgt hij nu gewone korrels,maar zijn vleesje mag hij houden hoor.




Dit is Louis zijn moeder,ook een zwerfkat,en ook zij blijft komen eten,maar van Louis moet ze niet meer hebben,ze klauwt er gewoon naar.




We hebben voor Louis een trap met zitplankje gemaakt,zodat hij aan het venster kan komen zitten.
Want ja,het is nu eenmaal een buiten kat,maar ééntje die niks tekort heeft.





We geven haar vleesje boven op het plankje,en leren haar langs de trap op en af te lopen.






  





Ik heb hem een elastisch bandje omgedaan,als hij ergens blijft achterhangen, hij het kan over zijn kop trekken.
De dierenarts raad mij aan om een kokertje met zijn naam en telefoonnummer om te doen.
Of het op het bandje naaien.
Hij loopt niet weg,blijft mooi op zijn eigen terein.

Zo dat was weer een up date van Louis.

Liefs


                                                                      




















maandag 2 oktober 2017

Kan het niet over mijn hart krijgen.

Hier is hij ziekjes en net opgevangen de arme schat.

                                 

En zo is hij nu.
    


  Hallo iedereen,


Ja hier ben ik weer, is een tijdje geleden,maar heb niet altijd de tijd ,alhoewel ik heel graag blog.
Vandaag een nieuw verhaal,enerzijds een beetje triestig,anderzijds is het toch goed gekomen.

Hier in onze buurt lopen heel veel zwerfkatten en katten van mensen die er niet naar omzien.
Die niet gecastreerd of gestereliseerd zijn.En ik moet er niet over uitwijden,wat iedere keer opnieuw gebeurd.
Ik had hier een mama met haar jong rondlopen,die echt om eten kwam bedelen,ik kan het niet zien dat dieren zo verwaarloosd worden.Ik heb haar en haar jong eten en drinken gegeven,ja hier komen nog katten eten.Maar sommige zijn heel schuw en dan komen ze eten als je weg bent.
Ik heb toen een mail gestuurd naar het gemeentehuis hier en gevraagd hoe dat zit met hun zwerfkattenbeleid.Ik kreeg te horen ja je kan een kooi komen halen,en dan komt het dierenasiel van Aarschot het ophalen, en dan worden ze op een andere plaats uit gezet, dat vond ik al super verdacht.
Ze zien toch wel of dat zwerfkatten zijn of niet.Ik heb al zoveel mensen gesproken, en de katten worden iedere keer terug gebracht naar hun plaats, want tenslotte gaat het hem erover dat ze niet meer kunnen voortplanten.

Nu heb ik uit goede bron vernomen,van iemand die de dierenarts daar persoonlijk kent,en ja de katten worden opgehaald,maar inplaats van gecastreerd of stereliseerd worden ze INGESLAPEN.  

De mevrouw aan de telefoon smeekte mij om ze aub niet naar Aarschot te brengen,wat ik zeker niet doe.
Ik had het jong Louise genoemd,daar ik niet wist wat het was,en op die manier kan ik steeds naar een jongensnaam gaan, en de mama noem ik maar Thelma wat ze al heel goed kent.
Ik heb toch een paar weken,heel voorzichtig stapje bij stapje zijn  vertrouwen kunnen winnen.Maar hij is heel bang.Toen ik hem heel voorzichtig kon opnemen,zag ik hoe vuil zijn oortjes waren (oormijt) hij had vlooien en was graatmager,juist zijn vachtje lag over zijn beenderen.
Zalf in zijn oortjes gedaan een pipet voor de vlooie en een zalfje voor de wormen.Na een drietal dagen waren zijn oortjes genezen,vlooien zag ik niet meer.
Hij heeft een piepschuim bedje met een fleece en een knuffel.Ik heb geprobeert om hem in een kattenbak te laten gaan, maar dat is mij niet gelukt.
De dierenarts gebeld om een afspraak te maken,heb mijn buurvrouw haar kattenbox gevraagd want ik heb dat niet.

                                         Hier is hij ziekjes en net opgevangen de arme schat.



 Bij de dierenarts aangekomen bleek het een jongen te zijn,we hebben hem meteen laten castreren en onderzoeken.hij was graatmager kreeg ik te horen, en hij heeft mij iets anders meegegeven voor de wormen en vlooien ,en hij doet het nu stukken beter.

Maar hij is nu een maand of zes zegt de dierenarts, en de mama kijkt niet meer naar hem om, en kapt naar hem.
Dus zij krijgt s morgens haar eten vooraan,ik mag haar aaien, en dat heeft mij zoveel voldoening.
En Louis want ja zo noemt hij nu,is super lief geworden,hij is zo blij als hij ons ziet komen,hij heeft geen kou want zit net onder het deel waar de kachel staat.Ja die spint er lekker op los als ik bij hem kom.
Daar doe je het toch voor,weer eentje gered.






 Hij doet het prima nu, en ik weet we hebben nog een lange weg te gaan, maar samen komen we er wel uit.


Zo dat was het weer, houd jullie hier wel op de hoogte met up dates van Louis.

                                                               Liefs Ella














zondag 3 september 2017

Een update over onze vier schatten.

Hallo,

Wat is dat toch weer een tijdje geleden, ja gezondheidsproblemen,druk en ja je kent dat wel, de gebruikelijke dagelijkse dingen.

Laat mij maar beginnen met ons Ella, ben gisteren met haar naar de dierenarts geweest, om haar nagels te knippen, want die groeien erg vlug.
Ik heb geprobeert om dat zelf te doen, maar ze zit niet stil en ben bang haar pijn te doen.Dus laat ik dat liever over aan bekwame mensen.
Wat was ze bang in de wachtkamer, ze zat te trillen als een riet, en kroop onder mijn benen weg.
Ocharme wat heeft ze ooit moeten doorstaan die lieve meid.
De dierenarst zei me dat ze dit trauma nooit meer kwijt geraakt, en dat op zich is al erg genoeg.
Maar nu kan ze weer gewoon wandelen, spelen dat doet ze niet, ook bij de andere honden komt ze niet.Ze is steeds in mijn omgeving, en in de sofa.
Eten doet ze voor 10,maar moet er toch de grens aan leggen hoor.S'morgens krijgen ze steeds een tandenstick, en het is nu al twee dagen na elkaar, dat ze s'nachts om 03u blaft of zo even gromt om mijn aandacht te trekken, en ik denk dan dat ze naar buiten moet,ik sta op, en dan staat ze dar zotjes te doen,aan de kast waar de sticks zich bevinden, en daar ga ik nu echt niet op in, en zeg haar dat ook.
Of ze mij begrijpt weet ik niet,maar dan gaat ze toch weer slapen.


                                Hier is ze dan, en ze geniet met volle teugen in de mobilhome.


Ons Lady,ookzij is een schatje,en vooral een mama's kindje, steeds is ze aan mij geplakt, net zoals nu ligt ze naast mijn stoel, echt overal waar ik ga en sta, wil ze bij me.
Ze zal me ook verdedigen met haar eigen leven, echt zo een trouw hondje, ze gaat zonder vrees op onze Duitse herder, als die eens speelt en ze denkt dat hij mij kwaad zal doen.
Ze heeft geen vrees.
Wat ze ook leuk vind is steeds met een knuffel rond zeulen, of het balletje van de grootste afnemen,en dan durft ons Tycha haar balletje niet terug te nemen.En er liggen hier tientallen balletjes maar beide moeten ze dat ene hebben.
En ja ze slaapt op het voeteinde van ons bed, of mij dat iets kan schelen, pfff neen helemaal niet.
En tegen s'morgens ligt ze al heel dicht tegen mij, en ze kan zo aandacht geluidjes maken,is erg hart verwarmend.



Dan drukt ze haar poot op het balletje,zodat niemand het zal nemen.Ze is acht jaar mijn poppemie,maar nog echt heel vinnig.

Ons Luna,dat is echt een prinsesje,ze is heel gracieus en fier, en ze heeft in de tuin haar eigen plekje onder de hybiscusboom, daar kan ze haar goed wegstoppen, als dan mensen passeren met een hond vliegt ze daar vanonder, met als gevolg dat de mensen opschrikken.Al haar haren recht, en ze doet geen vlieg kwaad.Haar maatje is ons Tycha, die twee waren het eerst bij elkaar, en dat zijn 8 poten op één buik.Die zijn echt onafscheidelijk.
Die crossen en spelen dat het echt een lust is om naar te kijken.
Ze is gezond als een visje,maar moet wel zeggen ze is een hele slechte eter,ik moet steeds bij haar gaan zitten en haar wat korrels geven, en na een keer of drie gaat ze dan alleen eten.Maar daarna krijgen ze steeds een wortel, en soms vergeet ik het, en dan helpt ze er mij wel aan herinneren hoor, met haar gepiep.



                                    Hier is ze dan onze zotte,maar supperlieve schat Luna.


En als laatste ons Tycha,onze eerste adopthond, ons meisje is van alles bang, de broodrooster, een deur die dicht waait, enz.....Ze is echt ons zorgenkind samen met Ella.
Ze is echt mijn vriend zijn keppe, ze hangt ook heel hard aan hem,ook aan mij hoor,maar hij is haar baas.Alhoewel als ze het echt uithangt, luistert ze even goed naar mij.
Ze rijd heel graag mee met de auto,wat ze dan ook steeds mag,als één van ons boodschappen gaat doen,staat ze al klaar.Ook zij doet het heel goed met haar gezondheid, en eet heel goed.
Ze krijgen wel speciaal eten voor hun spijsvertering, en daar zijn ze goed mee.

Ze slapen bij ons op de kamer daar de deur steeds openstaat, maar hebben wel hun eigen matras, en dat kennen ze heel goed.
Ons Ella slaapt in de living.


Zo dat was weer even een update van onze vier trauma meisjes die een hart vol liefde en trouw hebben.

                                                        Lieve groetjesMeintje

maandag 15 mei 2017

Ella is nu een jaar bij ons.



Goedenavond,

Ons Ella is nu een jaar bij ons, en moet zeggen ze is al wat meer vertrouwen gaan krijgen.
Is nu wel zo dat ze zich alleen aan mij heeft gehecht, en altijd in mijn buurt wil zijn.

Ze gaat heel graag , net als de anderen met de mobilhome mee, dan ligt haar donsdeken in de middengang, en eenmaal we gaan rijden legt ze zich neer en slaapt.
Ieder heeft zijn eigen plaats.
Maar ze blijft bang van vreemde , en ook van elk geluid en beweging, dat zegt heel veel over wat dit beestje heeft moeten doorstaan.

Vorige week, moesten we plots met haar naar de dierenarts, ze was buiten en had waarschijnlijk van iets geschrokken,en toen we binnen kwamen was overal bloed op de vloer, wij waren echt geschrokken en gingen meteen op zoek van wie het zou kunnen zijn.
Maar toen we aan de sofa kwamen was die vol met bloed waar Ella lag, en zagen we haar teennagel volledig recht staan, direct de dierenarts ebeld, en mocht meteen komen.De dierenarts moest hem volledig uittrekken, ze heeft toen een spuitje gekregen tegen de pijn.
We hebben toen de sofa volledig afgekuist, want daar maken wij geen drama van hoor, onze meisjes komen op de eerste plaats.

Den donderdag voor dat we naar Nederland vertrokken moest ik terug om te zien of alles goed was, en ook om haar spuitjes.

Maar ze heeft zich toch wel geamuseerd.

Zo dat was een beetje een verslag van ons Ella



                                           Groetjes Meintje

donderdag 13 april 2017

Vandaag met ons Tycha naar de dierenarts.

                                                                         Ons Tycha


Hoi aan iedereen, ons Ella is pas genezen van een blaasontsteking, 10 dagen AB moeten nemen.
Ons Tycha had al een tijdje rood in de ogen, ik had naar de dierenarts gebeld, beetje afwachten zei die.
Maar nu kreeg die in beide ogen een witgrijze vlek, maakte ons toch wel ongerust, en opnieuw gebeld naar de dierenarts, en mochten vandaag langsgaan.

Wij wisten al op voorhand dat dit niet zo vanzelfsprekend ging gaan, daar zij heel zenuwachtig is van aard, en al heel wat heeft meegemaakt.
Parvovirus op 6 weken , longontsteking, vocht op de longen,bijna was ze gestorven.

Dus bij de dierenarts aangekomen, kreeg ze een muilkorf aan, hebben haar dan op de tafel gezet, en dan begon het, ze was aan het grommen naar de dierenarts, en trok zo de korf gewoon uit, tot driemaal toe, en vooral als de arts moest kijken in haar ogen, kleurstof in doen, even wachten, want de arts moest kijken of er geen letsels waren, maar dat was gelukkig niet zo.
Maar opnieuw op een seconde tijd de korf af, en hop van de tafel.Ze is enorm kwaad op dierenartsen.

Maar ze doet niks hoor, ze wil ze alleen maar waarschuwen, en is puur uit schrik dat ze zou bijten, maar dat willen we niet riskeren.
Maar naar ons doet die helemaal niks, en buiten de dierenarts is ze iedereen de vriend.
Is een schat van een hond.

De witte vlek op haar ogen is vetafzetting, kan geen kwaad, heeft niks te maken met overgewicht, is een zwakke plek van Herdershonden, maar gaat ook niet meer weg, maar ze heeft er geen last van.
Voor de roodheid in haar ogen hebben we een zalfje meegekregen, en moeten dat er vijf dagen indoen.En dat zou wel verdwijnen, dus al bij al valt alles goed mee.

Dus volgende maand ons Lady dan voor haar jaarlijkse spuitje, en in Mei ons Ella voor haar jaarlijkse controle.

En dan zijn ze alle vier in orde, voor op vakantie te gaan.
Wij vertrekken eind Mei, nooit in het hoogseizoen, daar dit niet haalbaar is met de meiden.
En gaan ook geen 6000 km afleggen zols vorig jaar, want ik vond dit echt niet leuk, maar we zijn zo een beetje verknocht geraakt aan Nederland, daarom willen wij dit jaar naar Friesland gaan, hopelijk is het daar mooi, en zit het weer wat mee.
Is van hieruit zo een 500 km, en dan ginder nog wat toeren, dat we mischien toch zo een 1500 km er zullen opzitten.

Ik wil vooral naar plaatsen waar water is, of toch een hondenstrand, daar onze meisjes stekezot zijn, om in het water te ravotten, met uitzondering van ons Lady, die is niet tuk op water.


Zo tot nader horen, en nog een fijne avond iedereen.

                                                                 Lieve groeten

Meintje.













woensdag 8 maart 2017

Hier ben ik weer.





Het is weer al een tijdje geleden, maar had het nogal druk, maar zal toch eens een up date doen van onze meisjes.
Laat ons maar beginnen met ons Ella, ben met haar vorige week naar de dierenarts geweest, want ze had zo een stinkende muil, en zag dat ze toch twee slechte tandjes had.
Ze liet gewillig in haar muil kijken van de dierenarts en die zei, ja ze heeft wel slechte tandjes, maar is niet nodig dat die getrokken worden, want is volgens hem niet van haar tanden dat haar muiltje stinkt.
Hij vroeg of wij katten in de buurt hebben, en ik zei ja, want er komen alle dagen een straatkat of vijf eten, en het kan gerust zijn, dat ze de uitwerpselen van die katten eet.
Ik houd hun nu constant in de gaten, zodat ze de kans niet krijgen. Hij had haar ook voor de zekerheid AB gegeven.En nu is de stank weg.Ze is ook twee kilo bij gekomen en weegt nu 17 kg, ze moet niet afvallen, maar mag ook niet meer bijkomen.

Ik vroeg ook aan de dierenarts of die dentasticks werkelijk helpen voor hun tandplak, en hij zei, dat is pure snoep.Ik zei oh ze hebben al genoeg meegemaakt, neem hun dat niet af.
Ze krijgen dan ook elke morgen hun stick en of ze dat kennen.


Ons Ella is een kouwe piet hoor, en ze geniet zo van haar donsdeken, ze hebben er alle vier eentje.
Maar ze komt al wat meer met de anderen mee, en komt haar vleien tegen mij, en dan is onze kleine meid Lady jaloers, en komt ze boven op Ella zitten, en toch kunnen ze elkaar niet missen.
                                                                         Lady en Ella

                                   Ons Tycha, doet het ook goed, maar ze is zo bang van alles.


En ons Luna, is een echte princess, ik had een speeltje voor haar gekocht met een pieper in, en ons Tycha, is daar echt verzot op en nam het natuurlijk iedere keer weg.Ik heb er dan een paar bijgekocht, maar Luna ziet dat als haar kindjes, ze pakt dit zo voorzichtig vast, en leg ze bij haar op haar kussen, het is echt vertederend hoe ze daar mee omgaat.


En we hebben nog een aanpassing moeten doen, als wij gingen slapen, deden wij de slaapkamer deur dicht, zodat ze in de living op de bank konden slapen.
Maar midden in de nacht begon ons Ella te blaffen doodgewoon te blaffen, en als ze dan eindelijk zweeg, loste ons Luna haar af, en ik was soms al op met hen van 5u, ik kan daar nu wel goed tegen.
En dan gingen ze alle vier heel rustig slapen op de bank.En ik was klaar wakker.
Dus hebben we een bed gaan kopen, en bij ons op de kmare gezet, deur blijft open, en nu slapen ze alle vier op hun bed, en wij horen hen niet meer.
Zo zie je maar, als je er een beetje tijd insteekt, ze aandacht geeft, kan een adoptiehond super zijn, maar doe een beetje moeite.

Ik hoop dat op een dag alle dierenmishandelingen en broodfokkers stoppen.
Ja zoals Wolfkesranch, wil weer twee nieuwe rassen kweken, dat mag hij niet. Hezenhof een broodfokkerij en zieke dieren.Cristel een broodfok dieren met diaree en ziek.

Mensen koop geen dieren bij een broodfokker of een winkel.
Geef asieldieren een kans, en laat ze niet doden, ook onze meisjes zaten in de dodencel, maar hebben hen eruit gehaalt.Ze zijn je zo dankbaar.
We zijn ook onze reis aan het bekijken, waar we naartoe willen, het zal Italie, Bretagne, of Friesland worden helemaal boven in Nederland.En ja ze gaan overal mee. Ik heb dat al dikwijls gezegd wij hebben meer mee voor hun als voor ons.


                                                  Onze kinderen, hebben poten




                                                           Meintje







maandag 9 januari 2017

Het droeve verslag van ons Ella.




                                                                  Hoi iedereen,


Ons Ella is nu een 8 tal maanden bij ons, wij moeten vaststellen, en met ons de dierenarts, dat ze zo erg getraumatiseerd is, door wat haar is aangedaan in haar jonge leventje, dat het zich niet meer zal herstellen.Haar dagelijkse activiteit is eten, plassen en slapen.Ik moet ook zeggen ze wil alleen bij mij komen, ik bedoel als ik in de sofa ga zitten, komt ze heel zachtjes van haar plaats gekropen, naar mij toe.
Het is soms hartverscheurend, ze leeft niet, en is zo bang van alles en iedereen.
Haar ogen staren steeds in de verte, ze hebben geen inhoud, en er zit geen leven in.
Haar blik staat op oneindig.



Vind het zo triestig, maar het heeft mij wel de troost, ze is nu in goede handen.En ze moet niet vechten voor haar eten.We kunnen zo haar naam roepen en dan hoort ze ons niet eens, als we dan een klein beetje harder haar naam roepen, dan recht ze zowat haar kopje.Ze loopt wel heel graag buiten.
Maar ook niet te lang want ze heeft heel vlug koud, ze heeft een jasje maar ze draagt dit niet graag.
Dus vallen we haar daar ook niet mee lastig.


Ze gaat ook heel graag mee met de camper, daar kan ze echt van genieten, maar ook daar gaat ze heel ver weg op hun bed liggen, want wij slapen boven.
Ze is nochtans zo een lieve schat, zou haar voor geen geld van de wereld nog willen missen.
Weten nu ook de reden dat ze haar korrels niet bijt, ze kan het niet, want volledig haar onderste gebit, heeft ze afgebroken tandjes, en achteraan ontbreken er.
Ik wil er echt niet aan denken wat dat beestje heeft meegemaakt.Wat ik een beetje jammer vind, is dat de anderen niet naar haar omkijken, ze spelen niet met haar, de twee grootste dat zijn 8 poten op één buik.Ons Lady is ook zo een hondje op haar eigen, die wijkt geen millimeter van mijn zijde.
En nochtans voor te slapen liggen ze dicht tegen elkaar.
Ik dek ze steeds goed in, want zo krijgt ze een beetje geborgenheid, heb haar een nieuw dekentje gekocht dat lekker warm is, en ze weet heel goed dat dit van haar is.Dat groentje op de foto geeft ze gekregen van onze buurvrouw, maar is niet zo dik.Het is nu wel zo, als we gingen slapen, bleef de slaapkamer deur open staan , maar wel met een hekje voor, en midden in de nacht gaat ons Ella zitten blaffen, en dat doet ze niet in de camper, maar daar ziet ze mij liggen, en ook ons Luna die geeft verlatingsangst, en zei doe gretig mee met Ella.
Dus na een paar slapeloze nachten, hebben we het opgelost, want waar een wil is is een weg.
We zijn een bed gaan kopen, hebben onze slaapkamer wat omgebouwd, zodat hun bed naast het onze staat, en het is opgelost, de twee kleintjes moeten wel heel dicht bij liggen, maar nog op hun bed, en iedereen kan goed slapen, en wij horen hen niet meer.




Ook hier in de camper geniet ze ervan, en we proberen steeds naar plaatsen te gaan waar het goed is voor onze meisjes, waar ze lang kunnen wandelen.
Daarom gaan wij heel graag naar Nederland, naar Gorinchem, hebben ze ook een strand voor hun.


Dan leg ik haar aan een hele lange riem, en kan ze gerust haar gang gaan.
En daar geniet ze dan weer heel erg van.






Maar ze is onmisbaar voor ons, en we zijn erg blij dat we haar mogen leren kennen hebben.
Zal alles doen voor haar om het haar zo gemakkelijk mogelijk te maken.


                                              De groetjes

                                                                         Meintje